Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2011

Τα σταφύλια της οργής.

Εκείνο το μικρό δεντροπερίβολο θα ‘ναι τον ερχόμενο χρόνο ένα κομμάτι κάποιου μεγάλου τσιφλικιού, γιατί το χρέος θα ‘χει πνίξει τον σημερινό ιδιοκτήτη. Τούτο ‘δω το αμπέλι θα γίνει κτήμα της τράπεζας. […] και ο λαός βλέπει τη σημερινή χρεωκοπία. Και μες στα μάτια του πεινασμένου λαού η οργή μεστώνει. Μες στη ψυχή του πεινασμένου λαού μεστώνουν και βαραίνουν τα σταφύλια της οργής, βαραίνουν για τον τρύγο.
Τζον Στάινμπεκ (1939)



Κυριακή, 21 Αυγούστου 2011

Ella, Elle L'a.

Artist:France Gall
Αlbum: Babacar
Released August 1987
Written by Michel Berger


Το τραγούδι αυτό γράφτηκε ως φόρος τιμής στην Ella Fitzgerald.

Δευτέρα, 15 Αυγούστου 2011

Tο βάλς της νύχτας...

Ένα πολύ όμορφο βιντεάκι για ένα αξέχαστο τραγούδι...

Στίχοι-Μουσική: Άκης Πελτέκης
Στρογγυλό Κίτρινο 1997 

Μια αλήθεια και μια στιγμή
Μια αλήθεια και μια στιγμή σου ζητάω
τις νύχτες εκεί κλεισμένες οι φωνές μας
τρέμουν στο σκοτάδι

Νιώθω μια περίεργη ηδονή
όταν πικραίνουν οι ανάσες
απ' τα τσιγάρα και το κρασί
απ' τα τσιγάρα και το κρασί

Κι όπως σε κοιτάω μέσα στα μάτια
Κι όπως σε κοιτάω μέσα στα μάτια
να στέκεται γυμνό
να στέκεται γυμνό
το σπασμένο φεγγάρι

Κι εσύ γελάς
όταν μ' αναστατώνεις με το ίδιο σου το ψέμα
Κι εσύ γελάς
όταν μου ψιθυρίζεις το ίδιο το ψέμα

Κι εγώ σκετσάρω τη μορφή σου
με στάχτες και κρασί
κι εσύ λικνίζεσαι αργά,
ποζάρεις ακριβά

Νιώθω μια περίεργη ηδονή
όταν πικραίνουν οι ανάσες
απ' τα τσιγάρα και το κρασί
απ' τα τσιγάρα και το κρασί

Κι όπως σε κοιτάω μέσα στα μάτια
κι όπως σε κοιτάω μέσα στα μάτια
να στέκεται γυμνό
να στέκεται γυμνό
το σπασμένο φεγγάρι

Κι εσύ γελάς
όταν μ' αναστατώνεις με το ίδιο σου το ψέμα
Κι εσύ γελάς
όταν μου ψιθυρίζεις το ίδιο το ψέμα

Κι εσύ γελάς
Κι εσύ γελάς
Κι εσύ γελάς...


Μια μέρα στην φυλακή...


Κυριακή, 14 Αυγούστου 2011

Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2011

Περί θυσίας...

Όταν έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε μία μεγάλη θυσία και σε μία μικρή προτιμάμε να κάνουμε την πρώτη. Γιατί στη μεγάλη θυσία αποζημιωνόμαστε με τον αυτοθαυμασμό, κάτι που δεν είναι δυνατόν στη μικρή θυσία.
Νίτσε

Love story!


Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2011

Κάποτε θα δεις...

Στίχοι: Παύλος Σιδηρόπουλος
Μουσική: Παύλος Σιδηρόπουλος

Κάποτε θα δεις πως όλα είν' αλήθεια
σκληρή δουλειά σε περιμένει
γευόσουνα τα λόγια που
από το στόμα σου μοιάζανε παραμύθια
τώρα το τελευταίο παιχνίδι
μες στο δωμάτιό σου αόρατο ανασαίνει

Μονάχη στέκεσαι στο δρόμο
τον άνθρωπο κοιτάς με τρόμο
και ψάχνεις τον μπαμπά σου
πάνω του να βρεις
στην τύχη ψάχνεις προστασία
γαντζώνεσαι σαν ικεσία
παράσιτο στην δύναμη άλλων
ν' αρπαχτείς

Πάλεψε τώρα να επιζήσεις
έξω απ' το σπίτι ο άνεμος αγριεύει
κανείς δε σου 'μαθε ποτέ
πως κάποια μέρα θα χρειαστεί και να μισήσεις
έτσι η αγάπη σου είναι φόβος
ζωή απ' τους άλλους έμαθε να κλέβει

Οι μνήμες σου καπνοί στο δρόμο
μπερδεύεις κλέφτη από αστυνόμο
κι όμως πουλάς στην τύχη κάθε σου στιγμή
γυρνάει σβούρα το κορμί σου
μιλάς και χάνεις τη φωνή σου
και δεν υπάρχει πια κανείς για να σου πει

Από σακούλες σκουπιδιών...


Περί συμπεριφοράς...

Εγώ να συμπεριφέρομαι καλά; Από μικρός έβλεπα τον Ταρζάν να τριγυρνάει γυμνός. Η Σταχτοπούτα γυρνούσε μεσάνυχτα.Ο Πινόκιο έλεγε ψέματα. Ο Αλλαντίν ήταν κλέφτης. Ο Μπάτμαν οδηγούσε με 320 km/h .H Χιονάτη έμενε σε ένα σπίτι με 7 άντρες. Ο Ποπάϋ κάπνιζε και είχε τατουάζ. Και το Πάκμαν έτρεχε σε ένα σκοτεινό δωμάτιο με ηλεκτρονική μουσική, τρώγοντας χαπάκια που τον έκαναν να σπιντάρει.
Ανώνυμος

Κυριακή, 7 Αυγούστου 2011

Τα πιο όμορφα πράγματα γίνονται χωρίς λεφτά.

Είναι απόγευμα και ο μπαρμπας απο το ωραιο νησάκι του Αιγαίου έχει πάει για ψάρεμα στην αμμουδιά.
Αφού ρίχνει την πετονιά ξαπλώνει προς τα πίσω στηριζόμενος στους αγκώνες του και αρχίζει να αγναντεύει περιμένοντας κάποιο τσίμπημα.
Σε λίγο εμφανίζεται ένας επιχειρηματίας στην αμμουδιά που είχε πάει βόλτα για να αποβάλει λίγο από το στρες που του δημιουργούσαν οι δουλειές του.
Βλέποντας τον ψαρά να ψαρεύει τόσο νωχελικά, τον πλησιάζει και του λέει:
- Δεν κάνεις καλά, με αυτό τον τρόπο δεν θα πιάσεις ψάρια. Πρέπει να βρέξεις κώλο αν θέλεις να πιάσεις ψάρια
- Για ποιο λόγο; τον ρωτάει ο ψαράς.
- Θα τα πουλάς και θα βγάζεις κέρδος.
- Για ποιο λόγο;

Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2011

O αλυσοδεμένος ελέφαντας

"Δεν μπορώ" του είπα. "Δεν μπορώ!"
"Σίγουρα;" με ρώτησε αυτός.
"Ναι. Πολύ θα ήθελα να να μπορούσα να σταθώ μπροστά της και να της πω τι νιώθω... Ξέρω, όμως, ότι δεν μπορώ!!!"
Ο Χοντρός κάθισε σαν το Βούδα πάνω σ΄ εκείνες τις φριχτές μπλε πολυθρόνες του γραφείου του. Χαμογέλασε, με κοίταξε στα στα μάτια και, χαμηλώνοντας τη φωνή όπως έκανε κάθε φορά που ήθελε να τον ακούσουν προσεκτικά, μου είπε:


"Να σου πω μια μια ιστορία..."
Και χωρίς να περιμένει να συμφωνήσω, ο Χόρχε άρχισε να αφηγείται.

Οταν ήμουν μικρός μου άρεσε πολύ το τσίρκο, και στο τσίρκο μου άρεσαν πιο πολύ τα ζώα. Μου έκανε τρομερή εντύπωση ο ελέφαντας που, όπως έμαθα αργότερα, είναι το αγαπημένο ζώο όλων των παιδιών. Στην παράσταση, το θεόρατο ζώο έκανε επίδειξη του τεράστιου βάρους του, του όγκου και της δύναμής του...
Όμως, μετά την παράσταση και λίγο προτού επιστρέψει στη σκηνή, ο ελέφαντας στεκόταν δεμένος συνεχώς σ΄ ένα μικρό ξύλο μπηγμένο στο έδαφος. Μιά αλυσίδα κρατούσε φυλακισμένα τα πόδια του.
Ωστόσο, το ξύλο ήταν ήταν αληθινα μικροσκοπικό κι έμπαινε σε ελάχιστο βάθος μέσα στο έδαφος. Μολονότι η αλυσίδα ήταν χοντρή και ισχυρή, μου φαινόταν ολοφάνερο ότι ένα ζώο που μπορούσε να ξεριζώνει δεντρα με τη δύναμη του, θα μπορούσε εύκολα να λυθεί και να φύγει.
Το θεωρούσα αληθινό μυστήριο.
Μα τι τον κρατάει;
Γιατί δεν το σκάει;

τελευταία άρθρα