Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2012

Πάντα εμείς το φως κι η σκιά...

Η ανάρτηση που ήθελα να κάνω προχτές. Τελικά η αξία του ανθρώπου δεν χάνεται πότε. Όσο μπορούμε να συγκινούμαστε ακόμα από τέτοια δημιουργήματα, όσο μπορούμε ακόμα να αγαπάμε και να ερωτευόμαστε, πάντα θα υπάρχει κάτι που δεν έχει χαθεί.
Ταρακουνηθείτε, χαστουκίστε τον εαυτό σας. Δεν είναι αυτή η Ελλάδα. Μην πλανιέστε από δημαγωγούς και δήθεν δημοκράτες. Το μίσος δεν μεγάλωσε ποτέ σωστά παιδιά. Αξιοπρέπεια και ψηλά το κεφάλι. Μην το σκύβετε μπροστά στο μίσος και στην σκλαβιά.
Κλείστε τα μάτια και ονειρευτείτε το Μονόγραμμα του Ελύτη. Το έντυσα με φωτογραφίες δικές μου, έτσι όπως το ονειρεύτηκα εγώ. Έτσι όπως μου το έδειξε η φύση και η αγάπη.
Μη χάσουμε αυτά που μας κάνουν περήφανους και ανίκητους. Πάντα εμείς το φως κι η σκιά.
Αυτή είναι η Ελλάδα.






















Τα μέρη των φωτογραφιών είναι από:
Εύβοια 
Σέρρες
Μάνη

16 σχόλια:

  1. Υπέροχο ...!!!!
    Καλή σου μέρα, ποιητική!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πανεμορφο!!Τελικα η τεχνη της ποιησεως μπορει πραγματι να κανει να μη νιωθεται η πληγη(εστω για λιγο!) ΒΑΣΩ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό ακριβώς είναι και το θαύμα της τέχνης.
      Καλημέρα.

      Διαγραφή
  3. Αυτό για το μίσος πρέπει να το πεις σε κάτι παιδαρέλια που παίρνουν ελληνικές σημαίες και τις ματώνουν με το αίμα του "εχθρού"!Μισος παντού!Θα έρθει καιρός που θα αλλάξουν τα πράγματα!!

    Σε χαιρετώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ωραίο που έβαλες και τις φωτό με τους στίχους χωριστά! Αλλά και το βίντεο όπως σου είπα μου άρεσε με αυτή τη μουσική!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πολυυυυυ ομορφη αναρτηση!
    Απολαυσα τα τοπια μαζι με τους στιχους......
    Και πονεσα......
    Καλως σε βρηκα! Να εχεις μια ομορφη μερα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς ήρθες και ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
      Καλημέρα.

      Διαγραφή
  6. Είχαμε μαζευτεί μια βραδιά (στα φοιτητικά μου χρόνια) σ' ένα σπίτι και αυτός που μας κάλεσε κάποια στιγμή έβαλε ένα cd με το Μονόγραμμα, το οποίο διάβαζε ο Θεοδωράκης, ντυμένο με πολύ απαλή μουσική που ίσα που ακουγότανε.

    Παρότι ήμασταν μεγάλη παρέα, όλη την ώρα δεν ακούστηκε κιχ.
    Καθώς τέλειωνε, ακούγονταν μύτες να σουφρώνουν από τη συγκίνηση.

    Εκείνη η βραδιά δεν μπορεί να ξεχαστεί.
    Η ποίηση του Ελύτη καθηλώνει.

    Και σαν να μου φαίνεται πως τις εικόνες που χεις βάλει τις έχω ξαναδεί.
    Εκείνο το βράδυ θα τις είδα στο μυαλό μου καθώς μ' απορροφούσε το ποίημα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τελικά αυτό το ποίημα σε όλους μας κάτι έχει να πει, με κάτι το συνδέουμε όλοι.

      Πολύ ωραίο σχόλιο.

      Καλό βράδυ.

      Διαγραφή
  7. Είναι εξαιρετική η ιδέα σου και εξίσου εξαιρετικό το αποτέλεσμά της.
    Μας προσφέρεις! Ευχαριστούμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ΄ευχαριστώ... με τιμούν τα λόγια σου.
      Καλημέρα.

      Διαγραφή
  8. είναι η δεύτερη ή τρίτη φορα που περνώ...και σίγουρα θα ξαναπεράσω...οι εικόνες χαϊδεύουν και ξεκουράζουν τα ματια...οι λέξεις και ανάκατα να τις διαβάσεις αφήνουν μια γεύση αληθινή...

    Πάντα εμείς το φως κι η σκιά...

    Ελύτης...ο αγαπημένος...

    πολύ ωραία ανάρτηση Μαρία μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σας παρακαλώ πολύ να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες και οι σχολιασμοί σας να μη ξεφεύγουν απο τα όρια της ευπρέπειας. Σχόλια τα οποία περιέχουν ύβρεις και greeklish, θα αποκλείονται. Ευχαριστώ.

τελευταία άρθρα