Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2012

Ο Πρόσφυγας είμαι εγώ. Μια ιστορία για ΟΛΟΥΣ.

Μια δική μου φανταστική αλλά όχι απίθανη ιστορία.


Πάει μέρες από την τελευταία φορά που πατήσαμε γη. Ταξιδεύουμε τρεις μέρες τώρα για Αλεξάνδρεια, χώρια τις τρεις μέρες που ήμασταν αγκυροβολημένοι στο λιμάνι του Πειραιά. Το πλοίο είναι πολύ παλιό και βρωμάει. Ούτε καν επιβατηγό δεν είναι. Ένα παλιό εμπορικό που παλιά μετέφερε κοντέινερ από την Κίνα στην Ελλάδα. 
Τα αεροδρόμια της Νότιας Ευρώπης καταστράφηκαν ολοσχερώς. Ήταν από τα πρώτα που βομβάρδισαν στα πλαίσια της επιχείρησης Μέγας Αλέξανδρος. Όχι βέβαια ότι θα είχαμε την πολυτέλεια ή τα χρήματα να μπορέσουμε να φύγουμε αεροπορικώς. Τα λιγοστά χρήματα που μας είχαν μείνει έφταναν ίσα ίσα για να πληρώσουμε τον Κινέζο πλοιοκτήτη για να μας μεταφέρει στην Αίγυπτο. Και ήμασταν τυχεροί που η μαμά μου είχε φυλάξει κάποια κοσμήματα, τα οποία σκοτώσαμε για να βρούμε τα ναύλα. Υποτίθεται ότι η μεταφορά θα ήταν δωρεάν, αλλά ο Κινέζος μας είπε ότι η σειρά προτεραιότητας πληρώνεται. Αυτοί που δεν θα πληρώσουν δεν θα χωρέσουν και θα μείνουν στην Ελλάδα.
Η θεία μου και η ξαδέλφη μου φύγαν για το Ισραήλ, άλλοι για την Σαουδική Αραβία, άλλοι για την Συρία. Όπου δηλαδή υπήρχαν στρατόπεδα συγκέντρωσης αμάχων. Αλλά πολλοί φίλοι και συγγενείς δεν μπόρεσαν να έρθουν μαζί μας. Λόγω χρημάτων όπως σας είπα. Κουβέντες στο καράβι έλεγαν ότι δεν πρόκειται να τους ξαναδούμε. Όπως δεν πρόκειται να ξαναδούμε τον πατέρα μου και τον αδερφό μου. Στρατολογήθηκαν στον πόλεμο πριν πολύ καιρό και πάει περίπου τρεις μήνες να μάθουμε νέα τους. Στο ραδιόφωνο ακούμε ότι οι μάχες μαίνονται σκληρές ακόμα. Οι βομβαρδισμοί των Αμερικάνων συνεχίζονται ανελέητα. Σχεδόν οι περισσότερες πόλεις τις Ευρώπης έχουν καταστραφεί. Και χιλιάδες πρόσφυγες έχουν καταφύγει προς την Αφρική και την Ασία. 
Η ζωή στο καράβι είναι ανυπόφορη. Βέβαια υποφερτή σε σχέση με αυτό που ζούσαμε στην Ελλάδα. Κανονικό φαγητό δεν έχουμε. Μόνο μια φορά την μέρα μας έδιναν ένα κομμάτι ψωμί με λίγο κασέρι. Το νερό μυρίζει πετρέλαιο. Κοιμόμαστε κάτω, στην καυτή λαμαρίνα. Η βρόμα και η δυσωδία μου τρυπούν τον εγκέφαλο.
Δεν ζούμε όμως με τον φόβο. Με τον φόβο των βομβαρδισμών, με τον φόβο των βασανιστηρίων, των βιασμών και των εκτελέσεων. Και κυρίως όμως με την καταστροφή. Δεν είχε μείνει τίποτα πλέον στην πατρίδα που θα μπορούσες να μείνεις ή να κάνεις για να επιβιώσεις. Όσοι έμεναν πίσω ήταν καταδικασμένοι να πεθάνουν. 
Ξαφνικά οι μηχανές σταμάτησαν. Απορήσαμε όλοι μας. Και φοβηθήκαμε. Ένας από τους Κινέζους που μας συνόδευαν μας φώναξε να σηκωθούμε. Είχαμε φτάσει στην Αίγυπτο. Μαζέψαμε βιαστικά τα λιγοστά υπάρχοντά μας και πριν να το καταλάβουμε βρεθήκαμε στην προβλήτα του λιμανιού. 
Μας πρόσταξαν να μπούμε στα λεωφορεία. Καθυστερούσαμε και μερικοί μας φώναζαν. Από τον τόνο της φωνής τους μάλλον μας έβριζαν. Ο ήλιος έκαιγε. Ποτέ δεν περίμενα ότι μπορεί ο ήλιος να καίει τόσο. Καθίσαμε στις θέσεις μας και το λεωφορείο ξεκίνησε. 
Θα μας πήγαιναν σε ένα εγκαταλελειμμένο νοσοκομείο που το είχαν διαμορφώσει έτσι ώστε να μπορέσει να φιλοξενήσει αμάχους. Έχω μια αγωνία για το τι θα συναντήσω, αλλά και μια ελπίδα. Για πρώτη φορά μετά από καιρό έχω μια ελπίδα...

Την ιστορία την εμπνεύστηκα από το παρακάτω βίντεο.


Κανείς, μα κανείς δεν μας εγγυάται ότι η χώρα μας δεν θα τύχει μιας καταστροφής, είτε από πόλεμο, είτε από κάποιο φυσικό φαινόμενο. Οι προσφυγές ή οι μετανάστες δεν επιλέγουν να φύγουν από την χώρα τους, απλά αναγκάζονται.
Αν και πάντα είχα και έχω την πεποίθηση ότι όλοι χωράμε και όλοι μπορούμε να φάμε από τούτη τη γη, αρκεί να οργανωθούμε, θα δεχτώ ότι στην Ελλάδα πολλές περιοχές έχουν μεγάλο πρόβλημα από την υπερβολική συγκέντρωση μεταναστών. Να δεχτώ επίσης ότι έχει αυξηθεί η εγκληματικότητα. Κάποιοι από αυτούς εγκληματούν. Αριθμητικά και αναλογικά αν το δούμε, όσοι πιο πολλοί φτωχοί και εξαθλιωμένοι, είτε Έλληνες (ναι δεν ήμασταν ποτέ άγιοι), είτε αλλοδαποί, τόσα περισσότερα εγκλήματα. Και να δεχτώ επίσης ότι ίσως να αυξάνεται και η ανεργία (αν και είναι μεγάλη συζήτηση αυτό).
Το να στοχεύουμε όμως στο αποτέλεσμα ενός προβλήματος και να μην αναζητούμε την λύση είναι ένα μεγάλο σφάλμα. Οι μετανάστες δεν πρέπει να είναι ο στόχος μας. Αυτοί που τους ανάγκασαν να έρθουν εδώ, αυτοί πρέπει να είναι ο στόχος μας. Αλλά είναι πολύ πιο εύκολο να τα βάζουμε με ταλαίπωρους. Δεν τα βάζουμε πχ με τον δουλέμπορο ή με τον Έλληνα υπάλληλο που κάνει τα στραβά μάτια και λαδώνεται.  Δεν τα βάζουμε ή γιατί δεν έχουμε τα κότσια να το κάνουμε ή γιατί μας βολεύει αυτή η κατάσταση. Αν ας πούμε φύγουν όλοι οι μετανάστες πως θα υπάρχει η ΧΑ.
Το πρόβλημα είναι ότι στην Ελλάδα δεν έχει γίνει ποτέ, καμία ενέργεια, από καμία κυβέρνηση για να δοθεί λύση στο πρόβλημα. Το να πάμε απευθείας στο άλλο άκρο, να τους ξεπαστρέψουμε δηλαδή με όποιο τρόπο μπορούμε, είναι απλά ο φασιστικός μας εαυτός που ξεπηδά. Δεν είναι προσπάθεια εξεύρεσης λύσης. Απλά αναζητούμε ένα εξιλαστήριο θύμα να βγάλουμε τα απωθημένα μας, αυτά που  τόσα χρόνια συσσωρεύτηκαν όταν κάναμε μόκο μπροστά στους πολιτικούς.
Πρέπει επιτέλους κάποιος σε αυτό τον τόπο να ασχοληθεί με αυτό το σοβαρό θέμα, γιατί από μόνοι μας δεν καταλαβαίνουμε και στο τέλος μας βλέπω να γινόμαστε ζώα.

Έλληνες μην λερώνετε τα χέρια σας με αίμα. Μην γίνεστε κακοί άνθρωποι από την αδιαφορία και τις παραλήψεις άλλων. Μην μπαίνετε στην διαδικασία του μίσους που θέλουν να σας βάλουν. 
Ο πρόσφυγας είμαστε ΟΛΟΙ μας.


Καλά που έγινα σπουδαίος και τρανός
Κι ήταν ο Κύριος κι Αυτός καλός μαζί μου
Και δεν κατάντησα πρόσφυγα ναυαγός
Να παίζω στα χαμένα κάθε μέρα τη ζωή μου

Καλά που βγήκα φρόνιμος, υπάκουος, σκυφτός
Κι έχω οικογένεια θρησκεία και πατρίδα
Και δεν κατάντησα ρεμάλι νηστικός
Να κλαίω σαν ποντικάκι απελπισμένο στην παγίδα

12 σχόλια:

  1. Ο πρόσφυγας είμαστε ΟΛΟΙ μας!

    Μ άρεσε! Και η αντιστροφή, που δεν είναι απίθανη, αν και ο τρίτος κόσμος δεν μπορεί να μας θρέψει, ούτε τον εαυτό του μπορεί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν ο ''πρώτος'' κόσμος καταστραφεί, τότε εμείς θα ήμαστε ο ''τρίτος''. Ακόμα και ένα κομμάτι ψωμί και η φιλοξενία σε ένα ερείπιο θα είναι πολυτέλεια. Επίσης ο ''τρίτος'' κόσμος δεν μπορεί να θρέψει τον εαυτό τους, επειδή υπάρχει ο ''πρώτος''
      Καλημέρα.

      Διαγραφή
  2. Μαρία Νι, πάρα πολύ καλό κείμενο, με πολλές αλήθειες... Καλό σου βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Θα το διαβάσω όταν προλαβαίνω!Πέρασα να σου αφήσω τη καληνυχτα μου και ένα τραγούδι!:)

    Χαιρετώ!:)

    http://www.youtube.com/watch?v=W3zZZg7Jh9I&feature=BFa&list=PL6415B7F09414CD03

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάρε λοιπόν την καλημέρα μου με ένα τραγουδάκι για να γελάς.
      http://www.youtube.com/watch?v=ExNpmWutNo8

      Διαγραφή
  4. Ο ένα προπροπάππος μου, έλληνας μετανάστης στη Ρωσία, ο άλλος πολωνός μετανάστης στην Λευκορωσία, ο άλλος ιταλός στην Κύπρο. Οι παππούδες μου πρόσφυγες από όλα αυτά τα μέρη. Οι θείοι κι οι γονείς μου μετανάστες. Τα παιδιά μου στην Ευρώπη.
    Όλη μου η οικογένεια, μυθιστορηματική ιστορία μετανάστευσης και προσφυγιάς. Εξαιτίας της φτώχειας και των πολέμων.
    Σχεδόν κανείς δεν εγκαταλείπει εθελοντικά την πατρίδα του, Μαρία. Πολύ ωραία η ανάρτησή σου. Καλή σου μέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όλοι πάνω κάτω έτσι είμαστε. Μια χώρα που έχει πεθάνει να πλένει πιάτα στην Γερμανία, που έχει λιώσει στα ορυχεία στο Βέλγιο, έχει χτίσει τη μισή Αυστραλία, που έχει ζήσει προσφυγιά, πόλεμο και χιλιάδες άλλα άσχημα, φέρετε με αυτόν τον τρόπο. Και μην ακούω βλακείες ότι οι Έλληνες ήταν φιλήσυχοι και νόμιμοι. Ρωτήστε τους Αμερικάνους που τους βρίσκαν μέσα στα αμπάρια και που έκλεβαν για να ζήσουν.
      Ε δεν λες ότι προοδεύσαμε και πολύ όταν σε αυτή τη χώρα μοστράρετε ως δεύτερο κόμμα η ΧΑ.
      Καλό βράδυ.

      Διαγραφή
  5. Στον κοσμο των αφεντικων ειμαστε ολοι μεταναστες! ΒΑΣΩ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. http://goo.gl/UbMKD επειδή προτίμησα να το κανω post εδω, παρά στο ramnousia από όπου εφτασα στο άρθρο σου (ένας από τους σχολιαστές)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ότι πιο αναλυτικό και περιεκτικό έχω διαβάσει σε σχέση με το θέμα.
      Θα το βάλω στο ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΙ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ...
      Καλό βράδυ και ευχαριστώ για την επίσκεψη.

      Διαγραφή

Σας παρακαλώ πολύ να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες και οι σχολιασμοί σας να μη ξεφεύγουν απο τα όρια της ευπρέπειας. Σχόλια τα οποία περιέχουν ύβρεις και greeklish, θα αποκλείονται. Ευχαριστώ.

τελευταία άρθρα