Πέμπτη, 3 Ιανουαρίου 2013

Την ζωή μου δε στη δίνω...

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα. Το κρύο ήταν τσουχτερό. Και οι δρόμοι του χωριού λασπωμένοι και αφιλόξενοι. Όλοι φαλαγκομένοι και κλεισμένοι στα σπίτια τους. Άρχισε να ψιχαλίζει. Η πάχνη του πρωινού τρυπούσε το κόκκαλο και κούραζε περισσότερο τα ήδη ταλαιπωρημένα κορμιά των ανθρώπων. 
Σηκώθηκε και σήμερα με πυρετό. Δίπλα της το μωρό κοιμόταν ακόμα. Αθώο και ανυποψίαστο. Η μικρή Χριστή, η μεγάλη της κόρη, ήταν κουκουλωμένη κάτω από την πράσινη βελέντζα και την κοιτούσε. Μόλις είδε ότι άνοιξε τα μάτια της, της χαμογέλασε. Σηκώθηκε, περπάτησε στο παγωμένο, γκρι, τσιμεντένιο πάτωμα... γρήγορα για να μην κρυώσουν τα ξεκάλτσωτα ποδαράκια της. Και χώθηκε στην αγκαλιά της μαμάς της.

    -Σήμερα θα έρθει ο μπαμπάς, μανούλα;
Δεν της απάντησε, απλά της χαμογέλασε και την έκλεισε στην αγκαλιά της.

    -Θα κάτσεις εδώ φρόνημα με το μωρό να πάω να σας φέρω γάλα, έτσι;
    -Ναι, θα κάτσω...

Σηκώθηκε βιαστικά, ντύθηκε, πήρε την μικρή καραβάνα και βγήκε στην αυλή. Περπάτησε μέχρι τον πίσω κήπο. Η πόρτα του αχυρώνα ήταν κλειδωμένη. Το παράθυρο όμως ήταν παλιό και ξεχαρβαλωμένο. Το έσπρωξε και τρύπωσε στα γρήγορα για να μην την αντιληφθεί κανείς. Άρμεξε την γίδα και βγήκε βιαστικά με τον ίδιο τρόπο. Άρπαξε και μια αγκαλιά αγριελιές και έτρεξε προς το σπίτι. Κάποιος όμως της φώναξε.

    -Μαριώ, πάλι το γάλα μου κλέβεις; Άμα σε πιάσω...
    -Φώναξε όσο θες... όσο θα έχεις γίδα εγώ θα σε κλέβω. Δεν θα μου πεθάνουν τα παιδιά...

Και συνέχισε τον δρόμο της σαν να μην συμβαίνει τίποτα.
Ποτέ βέβαια δεν την έπιανε, ποτέ δεν κλείδωνε εντελώς τον αχυρώνα. Μόνο της φώναζε κάθε τόσο.

    -Αχ τα παιδιά σας πεθαίνουν κουμουνιστάδες... που είναι ο άντρας σου να σας ταΐσει;
Δεν του αποκρίθηκε... άνοιξε την πόρτα και μπήκε στο σπίτι.


Το μωρό είχε ξυπνήσει. Η Χριστή το έπαιζε και εκείνο χαμογελούσε βγάζοντας χαριτωμένες κραυγούλες.
Σκάλισε λίγο την στάχτη στο τζάκι και έριξε τις αγριελιές. Με ένα δαδί άναψε φωτιά. Πήρε μια άλλη καραβάνα καθαρή και με μια τσαντίλα σούρωσε το γάλα. Μπορεί να ήταν φτωχιά, μπορεί να ήταν μόνη και καταταλαιπωρημένη, μα πάντα ήταν παστρικιά και νοικοκυρά.
Τάισε τα παιδιά και έκανε για του λόγου της ένα τσάι μπας και της πέσει ο πυρετός.
Σκεφτόταν τι θα φάνε σήμερα. Είχε μερικές λαχανίδες, θα πήγαινε να μαζέψει και μανιτάρια από το δάσος, μα ο πυρετός την είχε τσακίσει. Θα σκλήρωνε και θα πήγαινε. Μπας και έκλεβε και κανένα πορτοκάλι από τα περιβόλια. Και καθώς βυθίζονταν στις σκέψεις τις, καθώς έπλεκε με το μυαλό της σενάρια επιβίωσης, κάποιος της χτύπησε την πόρτα.

    -Μαριώ, Μαριώ...

Άνοιξε με θάρρος την πόρτα και κοίταξε με σχεδόν μίσος την γυναίκα που στεκόταν στο κατώφλι της.

   -Θα φύγουμε σε λίγο Μαριώ... το εσκέφτεις αυτό που σου είπα;
Την ρώτησε η γυναίκα με τα ζεστά πανωφόρια και τα ροδαλά μάγουλα.

   -Σήκω και φύγε Ματούλα και μην ξανάρθεις αν είναι να μου πεις το ίδιο. Το κορίτσι δεν στο δίνω. 
Και έκανε να κλείσει την πόρτα.

   -Περίμενε Μαριώ, πως θα το μεγαλώσεις; Ο άντρας σου μπορεί να μην ξαναγυρίσει. Μπορεί να είναι ήδη, να είναι νεκρός. Θα σου δώσω λεφτά να περάσεις τα Χριστούγεννα και ότι άλλο θες.
Της είπε και κράτησε με το χέρι της την πόρτα.

  -Θα το μεγαλώσει και θα το ζεστάνει ο Θεός... Τράβα το χέρι σου και τα λεφτά σου και φύγε. Την Ζωή μου δε στη δίνω. 

Της έκλεισε την πόρτα. Τα πήρε και τα δυο στην αγκαλιά της και τα έσφιξε μέχρι να νιώσουν τον πυρετό της. 

   -Την ζωή μου δε στη δίνω...

σ.σ.: Τα γεγονότα είναι αληθινά. Η ιστορία δική μου.

23 σχόλια:

  1. αχ έτσι είναι. θαρραλέες γυναίκες, απελπισμένες και θαρραλέες που η αγάπη τους υπερισχύει της "λογικής".
    αλλά καλά κάνουν. δεν πουλιούνται οι ζωές...
    καλή χρονιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν πούλησε την ζωή της και ας πέρασε πολύ δύσκολα. Οι κόρες τις μεγάλωσαν και κάναν δικά τους παιδιά. Και αυτές δεν πουλήθηκαν ποτέ.
      Καλή χρονιά.

      Διαγραφή
  2. Καλη χρονια, Εξαιρετικο.......!!!!!!!!!!!!!!!
    Τοτε!!!!!!!
    Για σημερα δεν ειμαι τοσο σιγουρη.......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλή χρονιά και σε σένα Τασούλα.
      Σε ευχαριστώ.

      Διαγραφή
  3. "-Φώναξε όσο θες... όσο θα έχεις γίδα εγώ θα σε κλέβω. Δεν θα μου πεθάνουν τα παιδιά..."

    Πόση Δύναμη, Περηφάνεια, Εντιμότητα, Πείσμα, Αγάπη, Ειλικρίνεια, Συνείδηση, Πάθος! Λες και βγήκε από ιστορία του Ντοστογιέφσκι ή του Παπαδιαμάντη αυτή η Μαριώ! Κι όμως κάποτε υπήρχαν τέτοιες μορφές, ίσως υπάρχουν και σήμερα...
    Να 'σαι καλά Μαράκι μου! Καλή Χρονιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν είναι Ντοστογιέφσκι, ούτε Παπαδιαμάντης. Είναι κάτι πιο απλό. Είναι δυο γεγονότα ξέχωρα που έλαβαν χώρα επί ελληνικού εμφυλίου, που μου είχε διηγηθεί η ίδια η Μαριώ. Από την οποία μετά από χρόνια πήρα το όνομά μου. Αυτή που μεγάλωσε και μένα. Τα πρόσωπα είναι αληθινά. Απλά έμπλεξα τα δυο γεγονότα και έφτιαξα αυτή την ιστορία. Πως γίνετε να ξεχάσεις μετά τέτοια γιαγιά; Πως ξεχνάς τέτοιο παρελθόν;
      Καλή χρονιά καλέ μου.

      Διαγραφή
  4. Εχω ακούσει παρόμοιες ιστορίες.
    Τι θαρραλέες γυναίκες!
    Και σκληρές συνάμα, με τον εαυτό τους τον ίδιο.
    Δεν ξέρω σήμερα αν υπάρχουν γυναίκες σαν εκείνες.

    Φιλιά:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η Μαριώ ήταν σκληρή με την ζωή, αλλά η γλύκα της για τους ανθρώπους περίσσευε.
      Φιλιά.

      Διαγραφή
  5. Εξαιρετική η ιστορία σου! Μέσα σε λίγες γραμμές έδωσες με τον καλύτερο τρόπο την θαρραλέα ψυχή της μάνας.
    Καλή χρονιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μόνο μια μάνα μπορεί να δείξει τόσο θάρρος και αντοχή.
      Καλό βράδυ και καλή χρονιά.

      Διαγραφή
  6. Αυτή δεν είναι μάνα. Είναι όλη η Ελλάδα.
    Έτσι εξηγείται που είσαι από καλή πάστα.
    Να είσαι πάντα καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Τιμή σε τέτοιες γυναίκες-ηρωίδες.
    Τιμή στα παιδιά τους και τα εγγόνια τους που δεν ξέχασαν.
    Με αγάπη και εκτίμηση...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν μπορείς να ξεχάσεις... είναι τόσο ριζωμένα μέσα μου. Απλά χαίρομαι που έχω να θυμάμαι.
      Φιλιά. Σε ευχαριστώ.

      Διαγραφή
  8. Μάνα είναι μόνο μια... Κι εσύ με συγκίνησες...

    Υ.Γ Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ για την αναδημοσίευση.

    Φιλάκια και Καλή Χρονιά και πάλι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ξέρεις πάντα αναρωτιόμουν για τη βασιμότητα του επιχειρήματος "δεν κάνω παιδιά, γιατί δεν έχω να τα θρέψω".
    Αυτές οι μανάδες που μέσα σε πραγματικά τεράστιες κακουχίες κατόρθωσαν και μεγάλωσαν παιδιά άξια, υγιή, έξυπνα κλπ, ενώ οι ίδιες δεν είχαν δεύτερο ζευγάρι παπούτσια σ' όλη τους τη ζωή είναι η απόδειξη ότι η θέληση νικάει τις κακουχίες.
    Κι οταν μάλιστα εκείνες τις εποχές έλειπε ο πατέρας τα πράγματα παίρανε δραματική τροπή.
    Κι όμως, όσες άντεξαν στις πιέσεις για υιοθεσία κλπ, τα κατάφεραν.
    Τα παιδιά δε μεγαλώνουν με playstation και adidas.
    Τα παιδιά μεγαλώνουν με αγάπη.
    Κι όπου υπάρχει μια κατσαρόλα, τα δυο πιάτα μπορούν να γίνουν τρία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όλα αυτά τα αγαθά που αγοράζουμε στα παιδιά δεν ξέρω αν πραγματικά τα παίρνουμε για αυτά, γιατί για τα περισσότερα δεν τους καίγεται καρφί. Βλέπω καμιά φορά μερικά που έχουν του κόσμου τα παιχνίδια να μην τα παίζουν καθόλου και να παίζουν με τις κατσαρόλες τις μαμάς και να κάνουν σαν τρελά αν δουν ένα σκυλάκι.
      Τώρα γιατί εμείς επιμένουμε να τα παίρνουμε όλα αυτά τα άχρηστα πράγματα δεν ξέρω. Βέβαια ένα καλό της κρίσης είναι αυτό, ότι δλδ καταλάβαμε, έστω και αργά κάποιοι ότι όλα αυτά είναι μάταια.
      Την καλησπέρα μου.

      Διαγραφή
    2. Λίγα τα λόγια σας για το playstation...

      Διαγραφή
  10. Δεν προλαβα..Να σχολιασω εγκαιρως...
    Γεγονοτα που κι εγω τα εζησα...Απο παρομοια γιαγια..Και μανα...

    Γενναιοτητα στο σκοταδι...!!
    Που δεν χαθηκε,ποτε...Κι ερχεται και υπαρχει και σημερα...Διαμεσου...Του.."ονοματος"...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι άξιες γιαγιάδες εκτός από το να νοιάζονται αν θα δοθεί το όνομά τους στα εγγόνια τους, νοιάζονται και φροντίζουν να τα κάνουν καλούς ανθρώπους.
      Σ΄ευχαριστώ Μαχαίρη μου.

      Διαγραφή
  11. Σπαραχτικα συγκινητικο!ποση αξιοπρεπεια χωραγε μεσα στις αδολες ψυχες!!Καλη και αγωνιστικη χρονια Μαρια μου! ΒΑΣΩ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλή χρονιά Βάσω. Σου εύχομαι ότι ποθείς.

      Διαγραφή

Σας παρακαλώ πολύ να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες και οι σχολιασμοί σας να μη ξεφεύγουν απο τα όρια της ευπρέπειας. Σχόλια τα οποία περιέχουν ύβρεις και greeklish, θα αποκλείονται. Ευχαριστώ.

τελευταία άρθρα