Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2014

Αθήνα calling....

Πρώτη φορά άνεργη μετά από πολλά χρόνια, στην ουσία χωρίς σπίτι, χωρίς διεύθυνση, χωρίς βάση. Για την ώρα με φιλοξενεί η Αθήνα και ελπίζω μόνιμα από την νέα χρονιά. 
Μου αρέσει η Αθήνα. Ναι, πάντα μου άρεσε. Είναι μια πρόκληση να ανακαλύπτεις μέσα στην τόση ασχήμια, τόσες δόσεις ομορφιάς κρυμμένες καλά. Ομορφιά που οι άνθρωποι δεν θέλουν και αρνούνται πεισματικά να παραδεχτούν και να ανακαλύψουν. Χαμένοι όλοι στο στερεότυπο της ''τσιμεντούπολης'', αντιδρούν στην κάθε ένδειξη χαράς και ομορφιάς. Μα η ομορφιά έτσι και αλλιώς, η αληθινή ομορφιά δεν φαίνεται, δεν δίδετε εύκολα, δεν βρίσκετε στο πλάι του δρόμου, σε μπαλκόνια ανοιχτά, σε τρέντι καφετέριες και φάνσι εστιατόρια. 
Βρίσκετε σε δρόμους σκοτεινούς με φώτα δημόσια που μοσχοβολούν βουκαμβίλιες και νεράντζια, σε ισόγεια σπίτια, υπόγειες οικογένειες, σε σταθμούς τραίνων κρυμμένη καλά κάτω από τις ράγες τους, στον χαμένο χρόνο μέσα σε βαγόνια και λεωφορεία, σε βλέμματα ερωτικά που ανταμώνουν στο τέλος στις σκάλας, σε αυτή την μυρωδιά της μοναξιάς, σε αυτή την γοητεία της αποξένωσης που ξεγυμνώνετε με μια νύχτα πάθους και έρωτα, σε τραγούδια παλιά, σε αγκαλιές στα στενά της, σε ελπίδες νεόφερτων, σε ότι δεν βλέπουμε, σε ότι παραβλέπουμε, σε ότι φοβόμαστε, σε ότι απλά προσπερνάμε κουρασμένοι και νωθροί.


Είμαι πολύ καλά, μακρυά απ΄ όλα, μακρυά απ΄όλες τις έννοιες, μακρυά από τα άγχη. Μα κοντά σε ανθρώπους που μ΄ αγαπούν και αγαπώ. Τι άλλο θέλει ο άνθρωπος για να είναι ευτυχισμένος;
Δεν έχω ίντερνετ για να σας επισκεφτώ, να διαβάσω τι γράφετε, τι σας απασχολεί, τι δημιουργίες ετοιμάζετε. Όμως ευελπιστώ μετά τις γιορτές θα είμαι ξανά κοντά σας.
Να περνάτε καλά, να έχετε υγεία και να περάσετε καλά τις γιορτές. Να αγαπάτε τους ανθρώπους σας, να εκτιμάτε αυτά, τα έστω λίγα, που έχετε και να θυμάστε πως οι συνθήκες πάντα θα είναι δύσκολες, όποτε μην περιμένετε να αλλάξουν για να ζήσετε ευτυχισμένοι.
Σας φιλώ πολύ γλυκά...

Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2014

Τελος εποχης.

Τέλος εποχής, τέλος μια ζωής και η αρχή μιας άλλης. 
Κλείνουν για μένα 16 χρόνια σε μια πόλη που αγάπησα πολύ, σε μια πόλη που με υποδέχτηκε με τον καλύτερο τρόπο και με φιλοξένησε σαν να ΄μουν δικό της παιδί. Αποχαιρετώ τις Σέρρες και προχωρώ με αισιοδοξία.
Θα απέχω από το blogging για ένα αρκετά μεγάλο διάστημα. Θα μου λείψετε πολύ. Θα γεμίσω τις μπαταρίες μου και θα επανέλθω δριμύτερη και με περισσότερη όρεξη.
Να περάσετε καλά τις γιορτές, να είστε όλοι καλά, να έχετε υγειά πάνω απ΄ όλα και να θυμάστε τούτο: 
Δεν είμαστε δεντρά... πρέπει να προχωράμε.
Τα καλύτερα έρχονται!



Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014

Βράβευση 12ου Διαγωνισμού ''Φωτογραφίζειν''

Μετά από μια αγωνιώδης ψηφοφορία ο διαγωνισμός μας έληξε και έχουμε τους νικητές.
Να σας ευχαριστήσω όλους για την συμμετοχή σας και για την ψηφοφορία.
Καλεστήκατε λοιπόν να στείλετε φωτογραφίες με το θέμα: 

''Παλιές στιγμές...''

Ιδού λοιπόν ο νικητής:

1ο βραβείο
στην Xibalba



για την φωτογραφία
Απομεινάρια Ανατολής,στη δύση...



Συγχαρητήρια στην νικήτρια η οποία θα παραλάβει σε λίγες μέρες το δώρο μου.
Δώρο επίσης θα παραλάβει ένας εκ των οποίων ψήφισαν μετά από κλήρωση.


Το 7ο σχόλιο είναι της ino skiathos
Παρακαλώ να μου γνωστοποιήσετε τις διευθύνσεις σας για να σας αποστείλω τα δώρα σας.

Για να δούμε λοιπόν ποιος κρύβετε πίσω από κάθε φωτογραφία.
Η υπόλοιπη βαθμολογία έχεις ως εξής:

1. Χλόη φύεται στις ρωγμές του χρόνου μου, κι εγώ εδώ... Ακόμα εδώ. Αφήστε με να ελευθερωθώ. - Funky Monkey, 22
2. Θέλω να γυρίσω στα παλιά, θέλω την παλιά μου γειτονιά.- Maria Fe, 20
3. Ελιά όπως Ελλάδα! Αιώνιες… - ino skiathos, 14
4. Η σκουριασμένη δύναμη - Dimos, 8
5. Τα ΄΄άλογα΄΄ του χθες - maria nikol, 0
6. Λευκά όνειρα - ΣΜΑΡΑΓΔΕΝΙΑ ΡΟΥΛΑ, 12
7. Στο φουαγιέ - Katia Markouizou, 0
8. Χωρίς δρομολόγια, ξεχασμένος στο χρόνο... - ΝΙΚΟΛΕΤΑ ΚΑΛΕΝΗ, 4
9. Κι ήτανε φλέβες κάποτε εκείνα τα ξερόκλαδα στους τοίχους... - Mia Petra, 24
10. Οξυδωμένα χρόνια.... - airis, 8
11. Μια φορά κι έναν καιρό... - Xrisa Mousavere, 12
12. Περασμένα μεγαλεία - Ελένη Φλογερα
13. Απομεινάρια Ανατολής,στη δύση... - Xibalba, 28
14. Ξεφτισμένο κυανό - Άννα Παππά, 2
15. Το παλιό εργαστήριο - Hengeo, 0

O διαγωνισμός ''Φωτογραφίζειν'' αναβάλετε μέχρι νεοτέρας για προσωπικούς λόγους.

Ευχαριστώ και πάλι όλους σας. 
Και να μη ξεχνάτε... 
Κόντρα σε νωθρούς καιρούς δημιουργούμε, όπως και όσο μπορεί ο καθένας.
Σας φιλώ.

Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2014

12ος Διαγωνισμός ''Φωτογραφίζειν''.

Ξεκινάει λοιπόν σήμερα η παρουσίαση των φωτογραφιών και η ψηφοφορία του 12ου Διαγωνισμού ''Φωτογραφίζειν''. Οι φωτογραφίες που μαζεύτηκαν είναι όλες υπέροχες και αξίζουν σε όλους συγχαρητήρια. 
Εύχομαι σε όλους σας ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!

Καλεστήκατε να στείλετε φωτογραφίες πάνω στο θέμα:

''Παλιές στιγμές...''

Ιδού λοιπόν οι συμμετοχές σε τυχαία σειρά.

1. Χλόη φύεται στις ρωγμές του χρόνου μου, κι εγώ εδώ... Ακόμα εδώ. Αφήστε με να ελευθερωθώ.

Τετάρτη, 5 Νοεμβρίου 2014

Η στιγμή σου σ΄ένα ποίημα... (Σε περιμένω παντού - Τάσος Λειβαδίτης)


Κι αν έρθει κάποτε η στιγμή 
να χωριστούμε, αγάπη μου, 
μη χάσεις το θάρρος σου.
Η πιο μεγάλη αρετή του ανθρώπου, 
είναι να ‘χει  καρδιά.
Μα η πιο μεγάλη ακόμα, 
είναι όταν χρειάζεται 
να παραμερίσει την καρδιά του.
Την αγάπη μας αύριο, 
θα τη διαβάζουν τα παιδιά στα σχολικά βιβλία, 
πλάι στα ονόματα των άστρων 
και τα καθήκοντα των συντρόφων.
Αν μου χάριζαν 
όλη την αιωνιότητα χωρίς εσένα, 
θα προτιμούσα
μια μικρή στιγμή πλάι σου.
Θα θυμάμαι πάντα τα μάτια σου, 
φλογερά και μεγάλα,
σα δυο νύχτες έρωτα, 
μες στον εμφύλιο πόλεμο.
Α! ναι, ξέχασα να σου πω, 
πως τα στάχυα είναι χρυσά κι απέραντα, 
γιατί  σ’ α γ α π ώ.
Κλείσε το σπίτι. 
Δώσε σε μια γειτόνισσα το κλειδί 
και προχώρα. 
Εκεί που οι φαμίλιες μοιράζονται 
ένα ψωμί στα οκτώ, 
εκεί που κατρακυλάει 
ο μεγάλος ίσκιος των ντουφεκισμένων. 
Σ’ όποιο μέρος της γης, σ’ όποια ώρα,
εκεί που πολεμάνε 
και πεθαίνουν οι άνθρωποι 
για ένα καινούργιο κόσμο… 
εκεί θα σε περιμένω, αγάπη μου!
Τάσος Λειβαδίτης


Μη χάνεις το θάρρος σου
εμείς πάντα το ξέραμε
πως δε χωράει
μέσα στους τέσσερις τοίχους
το μεγάλο μας όνειρο.

*****************

  

Ας τολμήσουμε όλοι μας να νιώσουμε ελεύθεροι μέσα απ΄τους στίχους.
Να μοιραστούμε ποιήματα αγαπημένα, να μάθουμε ποιητές, να επιβεβαιώσουμε πως ζούμε στην χώρα αυτών.
Πως;
Δίνω κάθε φορά εγώ την αρχή με μια ανάρτηση.
Ετοιμάζετε την δική σας ανάρτηση διαλέγοντας ένα ποίημα, δικό μας ή κάποιου αλλού.
Το συνδυάζουμε με μια φωτογραφία, δικιά μας ή κάποιου άλλου.
Το συνοδεύουμε με κάποιο τραγούδι που θεωρούμε ότι ταιριάζει.
Ή ότι άλλο θέλουμε σε σχέση με την ποίηση...
Αφού κάνετε την ανάρτηση απλά αφήστε σε σχόλιο το link της ανάρτησής σας και γω θα δημιουργήσω μια συλλογή από τις σχετικές αναρτήσεις.
Η ιδέα αυτή δεν θα είναι για μια φορά, θα είναι μόνιμη στήλη μια φορά την εβδομάδα και θα κρατά 2-3 μέρες.
σ.σ. Το ''Η στιγμή σου σ΄ένα ποίημα...'' είναι στήλη του Μελωδία FM 


Η συλλογή κλείνει την Κυριακή το βράδυ.





*********
Μην ξεχνάτε να στέλνετε τις φωτογραφίες σας για τον διαγωνισμό Φωτογραφίζειν με θέμα ''Παλιές στιγμές...'' ΕΔΩ.


Σάββατο, 1 Νοεμβρίου 2014

Έναρξη 12ου Διαγωνισμού ''Φωτογραφίζειν''.

Καλοί μου φίλοι καλησπέρα σας.
Καταρχήν θα ήθελα να σας απολογηθώ για το ότι δεν απαντώ στα σχόλιά σας και δεν σας επισκέπτομαι, αλλά περνώ μια μεταβατική φάση στη ζωή μου και αυτό δεν μου επιτρέπει, κυρίως ψυχολογικά, να ανταποκριθώ σε κάτι τέτοιο. Όμως προσπαθώ να κρατώ επαφή, έστω με αραιές αναρτήσεις, γιατί αυτό είναι κάτι που με κάνει να ξεφεύγω και να χαλαρώνω. 

Έτσι λοιπόν φίλοι μου, πιστή στο ραντεβού μου, πάμε για τον 12ο Διαγωνισμό ''Φωτογραφίζειν''.

Ξεκινάμε λοιπόν δημιουργικά με θέμα:

''Παλιές στιγμές...''

Το δικό μου παράδειγμα πάνω στο θέμα αυτό
(εκτός συναγωνισμού φυσικά)


Τίτλος:
Ξεφλουδισμένα χρόνια...

Όροι.
  • Από σήμερα μέχρι και το Σάββατο 15/11 στις 12 το βράδυ, μπορείτε να στέλνετε την φωτογραφία σας με e-mail σε συνημμένο αρχείο στη διεύθυνση asmhnio@gmail.com
  • Μπορείτε να συμμετέχετε όλοι, είτε είστε bloggers είτε όχι.
  • Μπορείτε να στείλετε μια (1) φωτογραφία.
  • Το μέγεθος της φωτογραφίας καλό θα ήταν να είναι μεγαλύτερο από 1MP.
  • Η φωτογραφία σας θα πρέπει να έχει ένα τίτλο (έτσι όπως παραθέτω στο παράδειγμα παραπάνω).
  • Η φωτογραφία σας δεν θα πρέπει να έχει πάνω διακριτικά, λογότυπα ή οτιδήποτε που να υποδηλώνει την ταυτότητα του φωτογράφου προς τους αναγνώστες.
  • Η φωτογραφία σας θα μπορεί να είναι επεξεργασμένη με όποιο τρόπο θέλετε. Η επεξεργασία για μένα δεν αλλοιώνει τη φωτογραφία. Και ανάλογα την επεξεργασία που θα υποστεί μπορεί να σε πάει σε άλλες σκέψεις, σε άλλα μονοπάτια. Άλλωστε η φωτογραφία είναι ένα έργο τέχνης και η τέχνη δεν παρουσιάζει την πραγματικότητα όπως ακριβώς είναι, αλλά όπως την βλέπει ο καλλιτέχνης.
  • Η φωτογραφία σας δεν μπορεί να είναι κολάζ ή συρραφή (panoramic) πολλών φωτογραφιών μαζί.
  • Η φωτογραφία σας εννοείτε ότι θα πρέπει να είναι αποκλειστικά δική σας.
  • Η φωτογραφία σας δεν θα πρέπει να είναι δημοσιευμένη σε blog, ιστοσελίδα ή οπουδήποτε αλλού.
  • Η φωτογραφία σας δεν θα πρέπει να περιέχει πορτρέτα ανθρώπων που να αγνοούν την δημοσίευσή τους.
  • Οι φωτογραφίες σας δεν θα χρησιμοποιηθούν για οτιδήποτε άλλο, πέρα από αυτόν τον διαγωνισμό
  • Την Κυριακή 16/11 θα αναρτήσω τις φωτογραφίες που θα μου στείλετε και θα γίνει από σας ψηφοφορία για μια εβδομάδα. Στην ίδια ανάρτηση θα δείτε τους όρους και τον τρόπο ψηφοφορίας
  • Μετά το πέρας της ψηφοφορίας θα ανακηρύσσω τους νικητές. 

Παρακαλώ πολύ διαβάστε προσεκτικά τους όρους του διαγωνισμού προς αποφυγή παρεξηγήσεων.
Για οποιαδήποτε διευκρίνηση μη διστάσετε να ρωτήσετε.
Κόντρα στους νωθρούς καιρούς δημιουργούμε, όσο και όπως μπορεί ο καθένας μας.
Σας εύχομαι ολόψυχα καλές εμπνεύσεις.
Καλό μήνα.

Παρασκευή, 31 Οκτωβρίου 2014

Όλα μαζί σου Βασιλιά μου.

Μαζί σου Βασιλιά μου,
όλες οι μοναξιές της γης ενώθηκαν και έγιναν μαζί.
Μαζί σου προχωράω εκεί που έλεγα πως έχω βαλτώσει σε ένα ποτάμι αδιέξοδο.
Μαζί σου δεν φοβάμαι τις κρύες νύχτες των ανθρώπων.
Στο παλάτι της ψυχής σου βρήκα το καταφύγιό μου.
Όλα είναι διαφορετικά εκεί.
Όλα χτίζονται ξανά. Ξανά, ακόμα και αν το χώμα είναι σαθρό και σάπιο.
Δεν νιώθω την ματαιότητα των αστεριών που λάμπουν χωρίς να ξέρουμε αν υπάρχουν.
Δεν ανέχομαι τον κόσμο να προσπερνά το άσχημο και το σκοτεινό.
Παλεύω την άγρια θάλασσα, παλεύω το σκότος, παλεύω το μίσος.
Παλεύω τους ανθρώπους που θέλουν τους εραστές χώρια.
Τους ανθρώπους που φοβήθηκαν να αγαπήσουν, να ζήσουν.

Μαζί σου Βασιλιά μου δεν φοβάμαι ακόμα και τα λάθη μου,
γιατί αυτά με οδήγησαν στο να σε γνωρίσω.
Για σένα κλαίω όχι επειδή σε χάνω, αλλά επειδή σε αγάπησα.
Δάκρυα ελπίδας και χαράς.
Δάκρυα γλυκά που ποτίζουν μια αγάπη αναπάντεχη,
αγριολούλουδα φυτρώνουν πίσω της,
ομορφαίνουν την ήδη όμορφη όψη της.

Μαζί σου ζω αυτό που όλοι οι ποιητές έγραψαν,
όλου του κόσμου οι λέξεις εξιστόρησαν,
τα βιβλία έκρυψαν στις σελίδες τους.
Αυτό που οι θνητοί δεν τόλμησαν να ζητήσουν,
αυτό που οι μήνες φυλάκισαν στου χρόνου τη δίνη,
αυτό που το μυαλό φυλάκισε στο πιο απάγκιο μέρος.

Μαζί σου Βασιλιά μου, 
κόντρα στους καιρούς που θέλουν τους ανθρώπους νωθρούς και άδειους.
Κόντρα σε ψεύτικα γέλια, άβολες αγκαλιές και κενά λόγια.
Κόντρα σε δανικές ζωές, μικρές ώρες.

Όλα μαζί σου Βασιλιά μου,
για να ζήσουμε μαζί ότι χάθηκε, ότι δεν ειπώθηκε, ότι δεν βιώθηκε, ότι δεν τολμήθηκε. 
Ότι δεν νιώσαμε, ότι δεν περιμέναμε.
Να ενώσουμε τις αποστάσεις...
Να αποδείξουμε στους ανθρώπους πως η αγάπη νικά κάθε πόλεμο που το μυαλό φτιάχνει...


Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014

Ένα ταξίδι Ελλάδα... - Photo A Day October(Days 9 - 16)

Ένα ταξίδι στην Ελλάδα, ένα παιχνίδι με γράμματα...

Day 9... I is for... Ice - Lailias Serres


Day 10... J is for... Jetty - Lixadonisia North Evia


Day 11... K is for... Koutsoubri North Evia


Day 12... L is for... Lixadinisia North Evia


Day 13... M is for... Mykonos 


Day 14... N is for... Naousa


Day 15... O is for... Old houses at Serres


Day 16... P is for... Peuki North Evia


Ταξιδέψτε...

Πληροφορίες για το Photo A Day δείτε ΕΔΩ.

Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2014

Βράβευση 11ου Διαγωνισμού ''Φωτογραφίζειν''

Μετά από μια αγωνιώδης ψηφοφορία ο διαγωνισμός μας έληξε και έχουμε τους νικητές.
Να σας ευχαριστήσω όλους για την συμμετοχή σας και για την ψηφοφορία.
Καλεστήκατε λοιπόν να στείλετε φωτογραφίες με το θέμα: 

''Αλλαγή...''

Ιδού λοιπόν ο νικητής:

1ο βραβείο
στην Maria Fe



για την φωτογραφία
Φωτεινή Σκοτεινότητα



Συγχαρητήρια στην νικήτρια η οποία θα παραλάβει σε λίγες μέρες το δώρο μου.
Δώρο επίσης θα παραλάβει ένας εκ των οποίων ψήφισαν μετά από κλήρωση.


Το 6ο σχόλιο είναι της Funky Monkey
Παρακαλώ να μου γνωστοποιήσετε τις διευθύνσεις σας για να σας αποστείλω τα δώρα σας.

Για να δούμε λοιπόν ποιος κρύβετε πίσω από κάθε φωτογραφία.
Η υπόλοιπη βαθμολογία έχεις ως εξής:

1. Φυσικές εναλλαγές - Χριστιάνα Μουσαβερέ - 28
2. Φωτεινή Σκοτεινότητα - Maria Fe - 58
3. Διαβά-ΖΩΝΤΑΣ στη φύση! - Ινώ Σκιάθος - 4
4. Η γραμμή των οριζόντων μια ανάσα πριν την βροχή - ΣΜΑΡΑΓΔΕΝΙΑ ΡΟΥΛΑ - 4
5. Σε καινούρια χέρια - Katia Markouizou - 10
6. Στου χρόνου την σχισμή - Marilena ArtSpot - 12
7. Σε κάθε χτύπο ...άπειρες αλλαγές - Ελένη Φλογερά - 4
8. Φθορά - maria mytripsonblog - 30
9. Είδες πως αλλάζει η διάθεση με δυο παιδικά χαμογελάκια; - Joan Petra - 6

O 12ος διαγωνισμός ''Φωτογραφίζειν'' θα ξεκινήσει στις 1/10.

Ευχαριστώ και πάλι όλους σας. 
Και να μη ξεχνάτε... 
Κόντρα σε νωθρούς καιρούς δημιουργούμε, όπως και όσο μπορεί ο καθένας.
Σας φιλώ.

Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2014

Η ιστορία που άλλαξε... (Η συμμετοχή μου στο 5ο Συμπόσιο Ποίησης)


Θα σου πω μια ιστορία.
Μια ιστορία για δυο περιστέρια με κομμένα φτερά.
Που δεν τους έφταναν τα κάγκελα της εκκλησίας,
δεν στρογγυλοκάθησαν στα κλαδιά των ξερών δέντρων,
δεν περπάτησαν στις πλάκες της πλατείας
και δεν έφαγαν τροφή έτοιμη από τα χέρια των περαστικών.
Θα σου πω μια ιστορία για ένα ποτάμι χαζό.
Ένα ποτάμι που έτρεχε αντίθετα,
δεν πότιζε τα σπαρτά των ανθρώπων,
δεν φούσκωνε με τις βροχές
και δεν άλλαζε ροή από ριγμένους κορμούς δέντρων.
Θα σου πω μια ιστορία για μια θάλασσα μαύρη.
Μια θάλασσα που τρόμαζε τους ανθρώπους.
Άδεια και μόνη.
Χωρίς τολμηρούς θαλασσοπόρους, 
δίχως πλοία αβύθιστα.
Θα σου πω μια ιστορία για μια ποίηση ανούσια,
χωρίς τίτλο, χωρίς λέξεις.
Μόνο η μνήμη την ανακτά, μόνο ο πόνος την αναμοχλεύει.
Μόνο η χαρά της δίνει λόγο να υπάρχει.
Θα σου πω μια ιστορία για δυο ανθρώπους τρελούς.
Αφελείς και άγνωστους.
Που φοβήθηκαν, που έκλαψαν, που βιάστηκαν, που ένιωσαν σε ένα λεπτό όλου του κόσμου την θλίψη.
Που άλλαξαν το νόημα του έρωτα, του πάθους.
Που έπλεξαν την αγνότητα με κλωστές της ηδονής.
Περπάτησαν σε δάση άγρια,
σκόνταψαν σε πέτρες σκληρές σαν τις καρδιές των ανθρώπων.
Πλήγωσαν ψυχές, διεκδίκησαν.
Θα σου πω μια ιστορία για μια ιστορία που άλλαξε...
Για δυο περιστέρια με χρυσά φτερά που πέταξαν πάνω από το όριο τ΄ ουρανού,
για ένα ποτάμι αιώνιο που δεν τελείωσε στο πέλαγος,
για μια θάλασσα κόκκινη που αγάπησε και προστάτεψε αυτούς που την κολύμπησαν,
για μια ποίηση υπέροχη που διαβάστηκε από λίγους, 
για δυο ανθρώπους θεούς που έφτασαν το αδύνατο
και έζησαν σε μια στιγμή όλου του κόσμου την ευτυχία.

Αυτή ήταν η συμμετοχή μου στο 5ο Συμπόσιο Ποίησης της Αριστέας. Σας ευχαριστώ πολύ για την θέση που μου δώσατε και την Αριστέα για την όμορφη φιλοξενία.

Μην ξεχνάτε να ψηφίζετε στον 11ο Διαγωνισμό ''Φωτογραφίζειν'' μέχρι την Παρασκευή 24/10 στις 12 το βράδυ.


Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2014

11ος Διαγωνισμός ''Φωτογραφίζειν''.

Ξεκινάει λοιπόν σήμερα η παρουσίαση των φωτογραφιών και η ψηφοφορία του 11ου Διαγωνισμού ''Φωτογραφίζειν''. Οι φωτογραφίες που μαζεύτηκαν είναι όλες υπέροχες και αξίζουν σε όλους συγχαρητήρια. 
Εύχομαι σε όλους σας ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!

Καλεστήκατε να στείλετε φωτογραφίες πάνω στο θέμα:

''Αλλαγή...''

Ιδού λοιπόν οι συμμετοχές σε τυχαία σειρά.


1. Φυσικές εναλλαγές

Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2014

Ενημέρωση Φωτογραφίζειν.

Φωτογραφίζειν. Διαγωνισμός φωτογραφίας.

Μη ξεχνάτε να στέλνετε τις φωτογραφίες σας για τον Διαγωνισμό Φωτογραφίζειν με θέμα ''Αλλαγή...'' έως απόψε το βράδυ στις 12:00 ΕΔΩ.





Σάββατο, 11 Οκτωβρίου 2014

Όχι άλλες Καζαμπλάνκες στη ζωή μας...


Καζαμπλάνκα μου ήρθε η ώρα να απομυθοποιηθείς.
Δεν σ΄αγαπώ πια.
Τι να κάνω που πλέον δεν μου φτάνει το Παρίσι;
Δεν μου φτάνουν οι στιγμές, δεν μου φτάνει η μνήμη, οι αναμνήσεις.
Θέλω να ζήσω το τώρα, θέλω να ζήσω ακόμα και τον πόλεμο.
Αλλά να τον ζήσω όπως επιλέγω εγώ, όπως αποφασίζω εγώ.
Και συ Ρικ σταμάτα να το παίζεις τόσο γόης και ανώτερος.
Δες την ευτυχία που σου δίδεται.
Δες την ευκαιρία που σου παρουσιάζεται μπροστά σου να ζήσεις το όνειρο.
Για μια φορά μην δείξεις δειλός.
Μην δικαιολογηθείς.
Πάντα θα υπάρχει τρόπος για δυο ανθρώπους που αγαπιούνται να είναι μαζί.
Ακόμα και αν μοιάζει αδύνατο.
Η Ίλσα σε περιμένει. 
Η Ίλσα θα σου χαρίσει ότι ποτέ σου δεν τόλμησες να παραδεχτείς.
Όσα ποτέ δεν ήθελες να νιώσεις.
Η αγάπη όλα τα μπορεί, η αγάπη όλα τα νικά.
Όχι άλλες ήττες, όχι άλλες υποχωρήσεις.
Βρες ένα τρόπο να την κρατήσεις κοντά σου.
Ξέρω πως οι εποχές είναι δύσκολες και οι συνθήκες αντίξοες.
Αλλά να ξέρεις Ρικ πως οι εποχές πάντα θα είναι δύσκολες και οι συνθήκες αντίξοες.
Και οι άνθρωποι πάντα θα βρίσκουν δικαιολογίες για να αποφύγουν το όνειρο.
Γιατί;
Γιατί το όνειρο θέλει προσπάθεια για να πραγματοποιηθεί και οι άνθρωποι δύσκολα ξεβολεύονται.
Μα εσύ Ρικ για μια φορά δώσε ένα άλλο τέλος στην ταινία.
Βγες από την μοναξιά σου Ρικ.
Πες στον Σαμ να παίζει το τραγούδι σας κάθε βράδυ.
Έτσι για τον παλιό καιρό.
Όχι για μια φορά.
Κάθε βράδυ.

Τολμήστε. Πιστέψτε. Ονειρευτείτε
Πάντα θα υπάρχει και μια άλλη επιλογή.
Δώστε ένα άλλο φινάλε...
Διεκδικήστε το όνειρο και ζήστε την ευτυχία.
Όχι άλλες Καζαμπλάνκες στη ζωή μας...



********************

Μη ξεχνάτε να στέλνετε τις φωτογραφίες σας για τον Διαγωνισμό Φωτογραφίζειν με θέμα ''Αλλαγή...'' εως και την Πέμπτη 16/10


Δευτέρα, 6 Οκτωβρίου 2014

Φτιάξε μου σκοτάδια για να πολεμάω.

Στο μπλογκ του φίλου μου του Νίκου σχολίασα πως δεν υπάρχει παράδεισος, αλλά σίγουρα υπάρχει κόλαση. Την ζούμε όλοι. Πολύ περισσότερο απ΄ότι ζούμε τον παράδεισο και καμιά φορά μοιάζει σαν να μην υπάρχει αυτός.
Το σκοτάδι πολλές φορές είναι τόσο έντονο που αναρωτιέσαι αν τελικά υπάρχει φως. Τι μπορεί όμως να ξεκινήσει μέσα στο σκότος; Μπορεί να γεννηθεί κάτι; Και αν γεννηθεί μπορεί να μεταλλαχθεί σε κάτι όμορφο, φωτεινό και δυνατό; Μπορούμε να δημιουργήσουμε τον παράδεισο μέσα στην κόλαση;
Υπάρχουν φορές που χάνεσαι μέσα στην άβυσσο. Στην άβυσσο των ενοχών, στην αμφιβολία, όχι του αν αυτό που έπραξες ήταν σωστό, αλλά τι άνθρωπος είσαι πια. Πόσο περίπλοκο μοιάζει, σχεδόν ακαταλαβίστικο. Πόσο αμόλυντος μπορείς να βγεις απ΄αυτήν; Και πόσα σημάδια θα σου αφήσει; 
Τελικά κατάλαβα πως χρειάζεσαι κάποιον να σε τραβήξει. Ακόμα και αν αυτός προέρχεται από τους ίδιους σκοτεινούς δρόμους, από την ίδια ενοχή. Πάλι όμως σκέφτομαι ότι μόνο κάποιος που έζησε την κόλαση μαζί σου θα μπορέσει να προχωρήσει πλάι σου. Αυτός που τα ξέρει όλα. Όλες σου τις αμαρτίες, όλες σου τις αδυναμίες. Μόνο αυτός μπορεί να πορευτεί μαζί σου. 
Σκέφτομαι, σκέφτομαι και ξαφνικά ένα εκτυφλωτικό φως φωτίζει την ζωή μόνο με μια φράση.
Μπορεί πράγματι να μην υπάρχει παράδεισος και ότι χτίζουμε να το χτίζουμε πάνω στην κόλαση. Μα σίγουρα όμως υπάρχει φως. Και έχει όνομα, έχει σώμα, έχει φωνή, είναι πάντα ετοιμοπόλεμο και επίμονο. Τα σκοτάδια είναι οι μάχες και τις κερδίζει την μια πίσω από την άλλη. Το μόνο που μας μένει είναι να κερδίσουμε και τον πόλεμο... την κόλαση.




********************

Η συλλογή στο ''Η στιγμή σου σ΄ένα ποίημα...'' κλείνει την Τρίτη το βράδυ.


********************

Μη ξεχνάτε να στέλνετε τις φωτογραφίες σας για τον Διαγωνισμό Φωτογραφίζειν με θέμα ''Αλλαγή...''



Σάββατο, 4 Οκτωβρίου 2014

Η στιγμή σου σ΄ένα ποίημα... (Θα’ ρθεί καιρός - Κατερίνα Γώγου)


Θα’ ρθεί καιρός που θα αλλάξουν τα πράγματα.
Να το θυμάσαι Μαρία.
Θυμάσαι Μαρία στα διαλείμματα εκείνο το παιχνίδι
που τρέχαμε κρατώντας τη σκυτάλη
-μη βλέπεις εμένα- μην κλαις. Εσύ είσαι η ελπίδα.
Άκου θα’ρθει καιρός
που τα παιδιά θα διαλέγουν γονιούς
δε θα βγαίνουν στην τύχη
Δε θα υπάρχουνε πόρτες κλειστές
με γερμένους απέξω.
Και τη δουλειά θα τη διαλέγουμε
δε θα’μαστε άλογα να μας κοιτάνε στα δόντια.
Οι άνθρωποι -σκέψου!- θα μιλάνε με χρώματα
κι άλλοι με νότες.
Να φυλάξεις μονάχα
σε μια μεγάλη φιάλη με νερό
λέξεις και έννοιες σαν και αυτές
απροσάρμοστοι – καταπίεση – μοναξιά – τιμή – κέρδος – εξευτελισμός
για το μάθημα της ιστορίας.
Είναι Μαρία -δε θέλω να λέω ψέματα- δύσκολοι καιροί.
Και θα έρθουνε κι άλλοι.
Δεν ξέρω -μην περιμένεις και από μένα πολλά-
τόσα έζησα, τόσα έμαθα, τόσα λέω
κι απ’ όσα διάβασα ένα κρατάω μόνο:
“Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος”!
Θα την αλλάξουμε τη ζωή!
Παρ’ όλα αυτά Μαρία. 
Κατερίνα Γώγου, Ιδιώνυμο 



*****************

  

Ας τολμήσουμε όλοι μας να νιώσουμε ελεύθεροι μέσα απ΄τους στίχους.
Να μοιραστούμε ποιήματα αγαπημένα, να μάθουμε ποιητές, να επιβεβαιώσουμε πως ζούμε στην χώρα αυτών.
Πως;
Δίνω κάθε φορά εγώ την αρχή με μια ανάρτηση.
Ετοιμάζετε την δική σας ανάρτηση διαλέγοντας ένα ποίημα, δικό μας ή κάποιου αλλού.
Το συνδυάζουμε με μια φωτογραφία, δικιά μας ή κάποιου άλλου.
Το συνοδεύουμε με κάποιο τραγούδι που θεωρούμε ότι ταιριάζει.
Ή ότι άλλο θέλουμε σε σχέση με την ποίηση...
Αφού κάνετε την ανάρτηση απλά αφήστε σε σχόλιο το link της ανάρτησής σας και γω θα δημιουργήσω μια συλλογή από τις σχετικές αναρτήσεις.
Η ιδέα αυτή δεν θα είναι για μια φορά, θα είναι μόνιμη στήλη μια φορά την εβδομάδα και θα κρατά 2-3 μέρες.

Πέμπτη, 2 Οκτωβρίου 2014

Nude - Ένα γυμνό όνειρο...

φωτογραφία: διαδίκτυο

Ένα γυμνό όνειρο σε μια γυμνή σκληρή νύχτα,
ένας άνθρωπος που πέρασε απ΄το σκοτάδι,
μια γυναίκα που έζησε χρόνια πάνω σε ένα κρεβάτι,
χωρίς κορμί δικό της, χωρίς μυαλό ταιριασμένο.
Ξεγυμνώθηκε χωρίς λόγο... έτσι νόμιζε.
Έτσι δικαιολογήθηκε στο εαυτό της.
Xωρίς καμιά αιτία προφανή,
χωρίς απαίτηση, χωρίς προσδοκία.
Δόθηκε σαν βορά στα σκυλιά που περίμεναν να την κατασπαράξουν.
Και εκείνη πρόθυμη να ζήσει την κόλαση.
Ικανή για τα πάντα.

Περπάτησε γυμνή και εκτεθειμένη.
Χωρίς ουσιαστική ζωή.
Έψαξε για ένα φως μέσα στο απόλυτο σκοτάδι.
Και είδε μια λάμψη που στην αρχή νόμισε πως ήταν αχτίδα.
Έκλεισε τα μάτια της αλλά δεν πίστεψε σε αυτήν.
Μέχρι που κόντεψε να την σβήσει.

Και ξαφνικά τρόμαξε.
Κοίταξε το σώμα της. 
Πόσα σημάδια...
Και εκείνος απλά να χαμογελά.
Να γελά σε κάθε της δάκρυ,
να λιώνει με το γέλιο του κάθε βαθιά πληγή.
Έτσι να ξορκίζει το κακό,
έτσι να διώχνει τα σκοτάδια.

Γραπώθηκε απ΄το βλέμμα του.
Κανείς δεν την είχε κοιτάξει έτσι.
Και χάθηκε μέσα του.

Τέρμα τα όνειρα.
Τώρα αρχίζει η γυμνή αλήθεια.
Κούρνιασε στο στήθος του και ένιωσε να ζει αυτό που τους χρωστούσε η ζωή.
Αυτό που δεν τόλμησε πότε να τους δώσει.
Ή αυτό που αυτοί δεν τόλμησαν ποτέ να ζητήσουν....





********************
Μη ξεχνάτε να στέλνετε τις φωτογραφίες σας για τον Διαγωνισμό Φωτογραφίζειν με θέμα ''Αλλαγή...''


Τετάρτη, 1 Οκτωβρίου 2014

Έναρξη 11ου Διαγωνισμού ''Φωτογραφίζειν''.

Θέλω καταρχάς, πριν πω οτιδήποτε, να σας ευχαριστήσω για τα σχόλιά σας, για τα όμορφα λόγια σας, για την συμπαράστασή σας και να με συμπαθάτε που δεν σας απαντούσα σε αυτά. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν τα εκτίμησα.
Δεν έχει σημασία γιατί χάθηκα, σημασία έχει πως είμαι πάλι εδώ. Θα σας επισκεφτώ όλους σας σιγά σιγά και θα τα λέμε ξανά όπως παλιά.

Επιστρέφω με κάτι αγαπημένο. Με τον Διαγωνισμό που όλοι αγαπήσαμε. 
Οι φωτογραφίες μπορούν να κρατήσουν μέσα τους πόνο, αγάπη, χαρά, όλα τα ανθρώπινα συναισθήματα, αλλά πάνω από όλα την ιστορία. Ο τρόπος που μιλάει μια φωτογραφία και σου διηγείται μια ιστορία, μια κατάσταση, είναι μοναδικός. 
Το πιο σημαντικό όμως από όλα, η αρχή όλου αυτού του υπέροχου ταξιδιού, είναι να προλάβεις να δεις ή να βρεις την στιγμή. Και αυτό είναι το γοητευτικό στην φωτογραφία. Η στιγμή δεν επαναλαμβάνετε αλλά με την αποτύπωσή της αποκτά αξία. Αξία που δεν θα είχε τόση αν έφευγε έτσι απλά στο παρελθόν.

Τις φωτογραφικές ανά χείρας λοιπόν και ξεκινάμε για τον 11ο Διαγωνισμό Φωτογραφίας ''Φωτογραφίζειν''. 

Αυτή την φορά θα υπάρχουν κάποιες αλλαγές.
1ον. Το θέμα θα διαλέγετε από μένα. Όχι επειδή δεν διαλέγετε όμορφα θέματα αλλά είναι καποιές ιδέες που θα ήθελα να τις φωτογραφίσουμε και είμαι περίεργη να δω τον τρόπο που θα τις αποδώσετε. Ωστόσο αν κάποιος από σας έχει κάποια ενδιαφέρουσα πρόταση, πολύ ευχαρίστως να την συζητήσουμε.
2ον. Ο νικητής θα είναι ένας, αυτός που θα πάρει τους περισσότερους βαθμούς.
3ον. Τα δώρα που θα δίδονται θα είναι δυο. Το ένα στον νικητή και τα άλλο μετά από κλήρωση σε έναν από αυτούς που ψήφισαν.
και 4ον. Τα δώρα θα είναι κάτι συμβολικό που θα επιλέγετε από μένα κατά περίσταση.

Ξεκινάμε λοιπόν δημιουργικά με ένα συμβολικό θέμα:

''Αλλαγή...''

Το δικό μου παράδειγμα πάνω στο θέμα αυτό
(εκτός συναγωνισμού φυσικά)


Τίτλος:
Το Φθινόπωρο δεν είναι το τέλος, αλλά η ανανέωση.

Όροι.
  • Από σήμερα μέχρι και την Πέμπτη 16/10 στις 12 το βράδυ, μπορείτε να στέλνετε την φωτογραφία σας με e-mail σε συνημμένο αρχείο στη διεύθυνση asmhnio@gmail.com
  • Μπορείτε να συμμετέχετε όλοι, είτε είστε bloggers είτε όχι.
  • Μπορείτε να στείλετε μια (1) φωτογραφία.
  • Το μέγεθος της φωτογραφίας καλό θα ήταν να είναι μεγαλύτερο από 1MP.
  • Η φωτογραφία σας θα πρέπει να έχει ένα τίτλο (έτσι όπως παραθέτω στο παράδειγμα παραπάνω).
  • Η φωτογραφία σας δεν θα πρέπει να έχει πάνω διακριτικά, λογότυπα ή οτιδήποτε που να υποδηλώνει την ταυτότητα του φωτογράφου προς τους αναγνώστες.
  • Η φωτογραφία σας θα μπορεί να είναι επεξεργασμένη με όποιο τρόπο θέλετε. Η επεξεργασία για μένα δεν αλλοιώνει τη φωτογραφία. Και ανάλογα την επεξεργασία που θα υποστεί μπορεί να σε πάει σε άλλες σκέψεις, σε άλλα μονοπάτια. Άλλωστε η φωτογραφία είναι ένα έργο τέχνης και η τέχνη δεν παρουσιάζει την πραγματικότητα όπως ακριβώς είναι, αλλά όπως την βλέπει ο καλλιτέχνης.
  • Η φωτογραφία σας δεν μπορεί να είναι κολάζ ή συρραφή (panoramic) πολλών φωτογραφιών μαζί.
  • Η φωτογραφία σας εννοείτε ότι θα πρέπει να είναι αποκλειστικά δική σας.
  • Η φωτογραφία σας δεν θα πρέπει να είναι δημοσιευμένη σε blog, ιστοσελίδα ή οπουδήποτε αλλού.
  • Η φωτογραφία σας δεν θα πρέπει να περιέχει πορτρέτα ανθρώπων που να αγνοούν την δημοσίευσή τους.
  • Οι φωτογραφίες σας δεν θα χρησιμοποιηθούν για οτιδήποτε άλλο, πέρα από αυτόν τον διαγωνισμό
  • Την Παρασκευή 17/10 θα αναρτήσω τις φωτογραφίες που θα μου στείλετε και θα γίνει από σας ψηφοφορία για μια εβδομάδα. Στην ίδια ανάρτηση θα δείτε τους όρους και τον τρόπο ψηφοφορίας
  • Μετά το πέρας της ψηφοφορίας θα ανακηρύσσω τους νικητές. 

Παρακαλώ πολύ διαβάστε προσεκτικά τους όρους του διαγωνισμού προς αποφυγή παρεξηγήσεων.
Για οποιαδήποτε διευκρίνηση μη διστάσετε να ρωτήσετε.
Κόντρα στους νωθρούς καιρούς δημιουργούμε, όσο και όπως μπορεί ο καθένας μας.
Σας εύχομαι ολόψυχα καλές εμπνεύσεις.
Καλό μήνα.

Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2014

Μετακόμιση τώρα...

Πρώτη ανάρτηση μετά από καιρό. Πέρασε σχεδόν ένας μήνας σιωπής. Ένα μήνας αλλαγών, ένας μήνας ανατροπών.
Δεν θα πω πολλά, δεν χρειάζεται.
Θέλω να σας ευχαριστήσω όλους για τα σχόλια, συγνώμη που δεν απαντώ, δεν έχω ίντερνετ. Σε καμιά 20 μέρες που θα κάνω σύνδεση θα τα λέμε πιο συχνά.
Όλα θα μπουν σε τάξη μετά, θα ξεκινήσει ξανά ο Διαγωνισμός ''Φωτογραφίζειν'', το ''Photo A Day'', το ''Η στιγμή σου σε ένα ποίημα'' και όλα αυτά το δημιουργικά που κάναμε μαζί, που τόσο πολύ μου άρεσαν και με γέμιζαν.
Με την μετακόμιση όλα θα μπουν σε τάξη... το μπλογκ, η καρδιά, η ψυχή και η ζωή.
Προς το παρόν σας χαιρετώ. Να περνάτε καλά, να χαμογελάτε, και να ζείτε.

Η καρδιά το ξέρει, η ψυχή το θέλει, 
το μυαλό συμφωνεί...
Μετακόμιση τώρα...


Τετάρτη, 13 Αυγούστου 2014

Μη φοβάσαι αγάπη μου.


Day 12... gather - You can gather and count the sand and all the sea pebbles, but you couldn't count the love that I have for you. 
This image is for you and for our infinity love... 
(August - month full of Greece)... and full of love...


Μη φοβάσαι τα πέλαγα αγάπη μου,
τις ξέρες της ζωής μας.
Εμείς οι δύο αναδυθήκαμε από τόσο βαθιά, που το φως δεν έφτανε
και οι αχτίδες του ήλιου χάιδευαν ασθενικά τα κορμιά μας.

Μη φοβάσαι τα δάση αγάπη μου.
Άγρια τα κλαδιά στέκονταν και εμπόδιζαν τα όνειρά μας. 
Και μεις τα κάψαμε στο διάβα μας,
λουλούδια φυτέψαμε σε κάθε πάτημά μας.

Μη φοβάσαι την βροχή αγάπη μου,
μη φοβάσαι τα ξεβαμμένα μου μάτια.
Μέσα στις γούρνες τις κολυμπήσαμε με μιαν ανάσα.
Στους υγρούς της δρόμους κοιμηθήκαμε, 
ξυπνήσαμε χαράματα στεγνοί και ερωτευμένοι. 

Μη φοβάσαι τη φτώχεια αγάπη μου.
Πλούσιοι γεννηθήκαμε, 
γεμάτες οι καρδιές υπάρχοντα ακριβά και μεταξένια.
Γεμάτες οι σκέψεις, χορτάτες οι ψυχές μας. 

Μη φοβάσαι το κρύο αγάπη μου,
ούτε τα παγωμένα μου χείλη.
Ροδόνερο αναβλύζουν και ας μένουν χρόνια αδάγκωτα και ξερά. 

Μη φοβάσαι τα υπόγεια αγάπη μου, 
μη τρομάζεις από τα σκοτάδια τους, 
μήτε απ΄τις κλειστές τους πόρτες.
Εμείς φυτρώσαμε στην υγρασία τους, ζούμε στην μυρωδιά τους.

Μη φοβάσαι την νύχτα αγάπη μου.
Αυτή μας έφερε κοντά, τα σκοτάδια της προστατεύουν την αγάπη μας.
Μαζί της κοιμόμαστε αγκαλιά, αυτή μας νανουρίζει τις νύχτες μοναξιάς.

Μη φοβάσαι τους ανθρώπους αγάπη μου.
Δεν ξέρουν να αγαπούνε,
ούτε καταλαβαίνουν τις καρδιές που χάνονται τις νύχτες,
που ξενυχτούνε τρέμοντας, τρεκλίζοντας για πόθο.
Δεν ξέρουνε να αφήνουνε τον άλλον να ανθίσει.
Και κουβαλάν άδεια βλέμματα στα ψεύτικά τους μάτια.
Δεν νιώθουνε την ήττα τους, τα άδεια τους κρεβάτια.

Μη φοβηθείς αγάπη μου...
Μη σταματήσεις να γελάς, μη σταματάς να νιώθεις.
Μη φοβηθείς το ολόκληρο, μη φοβηθείς το πάντα.
Μη φοβηθείς το αιώνιο, μη φοβηθείς το τέλος.
Μη φοβηθείς το όνειρο, μη φοβηθείς εμένα.
Μη φοβηθείς το σ΄αγαπώ, μη φοβηθείς την αγάπη.

Μη φοβηθείς αγάπη μου...
Μη φοβηθείς το φόβο...



Παρασκευή, 8 Αυγούστου 2014

Ένας μήνας για την Ελλάδα - Photo A Day August (Days 1 - 8)

Ο Αύγουστος είναι ο μήνας της θάλασσας, των διακοπών, της χαλάρωσης, του ήλιου, ο μήνας της Ελλάδας... 


Ερημική παραλία στην Ολυμπιάδα Χαλκιδικής
Day 1... landscape - August is the month of vacations, recreation, sun and sea. 
Let's try to prove it! 
A whole month full of images of Greece. 
Because nothing is like the greek summer!


Ουζερί στο Ασμήνιο Ευβοίας.
Day 2... lunch - You can taste the flavour of Greece inside a glass of ouzo and in a plate of squid 


Ηλιοβασίλεμα στο Πευκί Ευβοιας
Day 3... s is for Sunset - Greece is the land of the most beautiful sunsets...


Καταρράχτες Δρυμώνα, Βόρεια Ευβοια
Day 4... in the middle - You can see this beautiful waterfall...


Τελευταία βάθρα της κλείδωσης του Φονιά, Σαμοθράκη
Day 5... pile - This pile of stones shows that you have succeeded to end a very difficult route in the wild nature at the island of Samothraki


Ηλιοβασίλεμα από το κάμπινγκ στα Θέρμα Σαμοθράκης
Day 6... grateful for - I'm grateful seeing this miracle in Samothraki


Σημείο από την κοιλάδα του Αγ. Νικολάου στην Νάουσα
Day 7... spot - I spot this green wall in Ag. Nikolaos, Naoussa


Ερημική παραλία στην Κάριανη Καβάλας
Day 8... Pet peeve - It's a little bit annoying to swim between seaweed, but so beautiful when you take photos


Ένας μήνας Ελλάδα...

Πληροφορίες για το Photo A Day δείτε ΕΔΩ.


σ.σ. Απέχω και λόγω φόρτου εργασίας, αλλά και επειδή περνάω καλά...


Παρασκευή, 1 Αυγούστου 2014

Θα έρθω να σε πάρω να πάμε στην θάλασσα - Photo A Day July (Days 29 - 31)

Θα έρθω να σου χτυπήσω ένα πρωί.
Έτσι ξαφνικά χωρίς να το ξέρεις.
Θα έρθω να σε πάρω να πάμε στην θάλασσα.
Θα κατέβεις, θα μου χαμογελάσεις, χωρίς πολλά ρούχα, χωρίς πολλές αντιρρήσεις.
Θα σε τραβήξω απ΄το χέρι προς το αμάξι.
Θα οδηγήσω εγώ.
Στο δρόμο θα μου λες χαζά, θα με πειράζεις, θα σκύβεις και θα με φιλάς.
Θα ταιριάζεις τα μαλλιά μου που θα τα ανακατεύει ο αέρας από το ανοιχτό παράθυρο.

Μόλις φτάσουμε θα γυρίσω και θα σε κοιτάξω πονηρά.
Και θα ξέρεις τι σκέφτομαι.
Το ίδιο που σκέφτεσαι εσύ.

Θα περπατήσουμε στην καυτή αμμουδιά χέρι χέρι.
Θα κοιτάμε την θάλασσα σαν να είναι η λύτρωσή μας.

Θα βγάλουμε τα ρούχα μας και θα κάτσουμε στην ακτή.
Τα πόδια μας θα βρέχονται από το κύμα.
Και θα σβήνει για ελάχιστα ο πόθος μας.

Day 29... Repeat - The nature repeats so right...
Δες τα βότσαλά της.
Μέτρα τα... μπορείς να τα μετρήσεις;
Έτσι δεν μετριέται και η αγάπη μου για σένα.

Οι δυο μας, κάτω από την σκιά των πεύκων, ναυαγοί σε έναν χαμένο παράδεισο. Στον παράδεισο της αγάπης μας. Μιας αγάπης που δεν γνωρίζει όρια, που αγαπά και ποθεί μαζί, ερεθιστική και αγνή μαζί, χωρίς ερωτήσεις αλλά με χιλιάδες απαντήσεις, χωρίς κρεβάτι αλλά με μια θάλασσα ολάκερη δική της.
Ένας παράδεισος σαν αυτούς που μόνο η φύση μπορεί να δημιουργήσει.

Day 30... Lost - A lost paradise...
Ας απολαύσουμε την αγκαλιά της.
Μην αφήνεις το χέρι μου...
Η ψυχή μου ζητάει ότι και το σώμα μου.
Να μείνει γυμνή μαζί σου και να ενωθεί με τη δική σου.

 Day... 31 - You think that the pines rise up to see the landscape
Προχωράμε βαθιά.
Το νερό ντύνει δροσερά τα γυμνά μας σώματά.
Βαπτιζόμαστε ξανά στην ευλογία της και τα ονόματά μας αλλάζουν.
Γίνονται ίδια. Ίδια και απαράλλακτα.
Μπερδευόμαστε, ενωνόμαστε, γινόμαστε ένα.

Κοιτιόμαστε βαθιά στα μάτια και μπαίνει ο ένας μέσα στον άλλον.
Δεν μιλάμε... δεν είναι ανάγκη...
Η σιωπή θα κάνει ξανά το παιχνίδι της.
Ένα παιχνίδι τόσο ηδονιστικό που μόνο αυτή ξέρει να παίζει.

Ο ήλιος πέφτει και 'μεις αποκαμωμένοι, αφήνουμε το πορτοκαλί του να μας λούσει.
Τα χέρια μας ενωμένα ακόμα.
Ενωμένα μια ζωή.
Ενωμένα για πάντα.


**************

Το Μυστήριο του Καφενείου έλαβε τέλος.
Για όποιον δεν το διάβασε μπορείτε να το βρείτε ΕΔΩ.


τελευταία άρθρα