Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

Όταν η μουσική νικά το θέαμα.

Σχετική εικόνα

Για όσους με ξέρουν η Eurovision για μένα είναι κάτι πολύ αγαπημένο. Πάντα μου άρεσε η ιδέα ενός ευρωπαϊκού φεστιβάλ μουσικής και γενικότερα όλη αυτή η γιορτή της μουσικής που δίνει χαρά και ενώνει, έστω και φαινομενικά για μια βραδιά τις χώρες. 
Στην Ελλάδα της υπερβολής ή θα την αγνοούμε ή θα την υπερτιμάμε. Δεν ξέρω γιατί μας είναι τόσο δύσκολο να την δούμε όπως ακριβώς είναι. Μια γιορτή ανάλαφρη, μια γιορτή που σημασία έχει η διασκέδαση και η συμμετοχή. Πως κάνουμε εμείς εδώ στα blogs τα παιχνίδια και τα δρώμενα. Κάπως έτσι. Θα μου πείτε ξοδεύονται χρήματα. Όλες οι προσπάθειες διασκέδασης, ακόμα και αυτό που κάνουμε εμείς εδώ μας αφαιρεί χρόνο και χρήμα. Αν και νομίζω πως τα ποσά που δαπανιούνται από την ΕΡΤ είναι πολύ λιγότερα από τα έσοδα που της επιφέρει (αν και τις περισσότερες φορές όλα καλύπτονται από χορηγούς).
Φέτος ήταν μια μέτρια Eurovision για μένα. Υπήρχαν χρονιές που συμμετείχαν πολύ καλά τραγούδια, που στείλαμε επίσης καλές συμμετοχές. Φέτος όλες οι χώρες σχεδόν κινήθηκαν σε μια μεσοβέζικη κατάσταση, εκμηδενίστηκαν σχεδόν οι συμμετοχές σε μητρικές γλώσσες, με παλιάκα τραγούδια δεκαετίας 90 και έτσι ήρθε και έκανε την έκπληξη η Πορτογαλία. Χωρίς χορευτές, χωρίς φανταχτερά ρούχα και στα Πορτογαλικά. Εμένα να σας πω την μαύρη μου αλήθεια δεν μου πολυάρεσε το τραγούδι αυτό. Αλλά δεν μου άρεσε και κανένα άλλο. Ίσως να έδινα το 12άρι μου στο Βέλγιο.
Στα δικά μας τώρα η Demy έκανε μια αξιοπρεπή εμφάνιση, συμπαθέστατη κοπέλα με αρκετά καλή φωνή, αλλά με ένα τραγούδι πολύ απλοϊκό και βαρετό.
Και έτσι επιβεβαιώνομαι ακόμα μια φορά στο ότι πάντα η καλή μουσική θα νικά το θέαμα, ακόμα και στην Eurovision και ότι η αγγλική γλώσσα δεν σου δίνει το πλεονέκτημα, αντιθέτως ίσως και να υποβαθμίζει τις προσπάθειες.
Να μερικές αποδείξεις για αυτό που σας εξηγώ.

Apres Toi - Vicky Leandros (1972)


Mocedades - Eres tu (1973)


Celine Dion - Ne partez pas sans moi (1988)


Toto Cutugno - Insieme (1990)


Amina - Le dernier qui a parlé (1991)
(ισοψήφησε στη πρώτη θέση με μια Σουηδική βλακεία και λόγω λιγότερων 12αριων πήρε την 2η θέση)


Eimear Quinn - The voice (1996)


Zeljko Joksimovic - Lane Moje (2004)


Marija Šerifović - Molitva (2007)


Και για μένα το αριστούργημα του θεσμού,
η καλύτερη στιγμή της Eurovision!

Nocturne - Secret Garden (1995)


Ας καταλάβουμε λοιπόν πως σε αυτόν τον θεσμό, όσο ελαφρύς και pop και να είναι, η συμμετοχή καλό θα ήταν να αναδεικνύει την κάθε χώρα, τις μουσικές της καταβολές και εννοείται την γλώσσα της. Θεωρώ λυπηρό, ενώ θα μπορούσαν να ακούγονται τα Ελληνικά δυο φορές σε μια βραδιά, να μην ακούγονται καμία. 

Celebrate Diversity στην πράξη λοιπόν!
Ραντεβού του χρόνου στην Πορτογαλία!

Να περνάτε, να ζείτε όμορφα και να μην ξεχνάτε το τι είναι ο καθένας μας!




7 σχόλια:

  1. Μαρία μου καλημέρα! Το πιστεύεις ότι δεν πήρα χαμπάρι πως χθες ήταν η eurovision;
    Το έμαθα λίγες ώρες πριν και κάτσαμε με τους δικούς μου να χαλαρώσουμε στο μπαλκόνι και την είδαμε.
    Συμφωνώ σε όλα που ανέφερες! Εμένα με κέρδισε το τραγούδι του Βελγίου και η εμφάνιση του Πορτογάλου.
    Έδωσε με τον τρόπο του το καλύτερο μήνυμα. Εμείς πάντα εκτός τόπου και χρόνου, με ένα κοριτσίστικο τραγουδάκι σαν αυτά που ακούς στα M@d που σου περνάνε αδιάφορα.. Συμπαθέστατη και γλυκύτατη η Demy αλλά..!
    Φέτος ήταν σχεδόν όλα μέτρια. Ξεχώρισα λίγο περισσότερο της Ουγγαρίας, η Κύπρος επίσης έκανε πολύ καλύτερη προσπάθεια και τέλος η Κροατία και το Αζερμπαϊτζάν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Γεια σου Μαρία μου!
    Φαν κι εγώ του θεσμού από παιδί!
    Συμφωνώ με όσα λες,ήταν μια μέτρια Eurovision,
    το θετικό πάντως είναι ότι τουλάχιστον φαίνεται να έκλεισε
    ο κύκλος της...σάχλας!
    Υπέροχα τραγούδια μου ξαναθύμισες!
    (Γιούλη)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Βέλγιο και Βουλγαρία μου άρεσαν πάρα πολύ. Δεν θα πω ότι δεν μου άρεσε ο Πορτογάλος, αλλά απλά δεν κατάλαβα γιατί τόσο ντόρος! Ένα ήσυχο τραγουδάκι που με αποκοίμιζε γλυκά! Και δεν το λέω για κακό αυτό. Μέτρια όντως αυτή η Γιουροβίζιον!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κι εμένα μου αρέσει η Γιουροβίζιον, αλλά έχω πάψει να τη βλέπω πια.
    Δεν συμφωνώ να πηγαίνουμε με τραγούδι στα Αγγλικά, Θέλω να ακούγεται η γλώσσα μας.
    Εφέτος το πήρα είδηση τελευταία στιγμή, αλλά πάλι δεν την είδα.
    Να είσαι καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. παλιοτερα θυμαμαι ότι μαζευομασταν φιλοι στο σπιτι για να δουμε eurovision και ηταν για εμας ολοκληρη γιορτη....τα τελευταια χρονια δεν τη βλεπω καν...και φετος εμαθα εκ των υστερων οτι πραγματοποιηθηκε....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλησπέρα!
    ναι, κι εγώ πάνω-κάτω το ίδιο σκεφτόμουν. Ούτε κι εμένα μου άρεσε το νικητήριο τραγούδι, αλλά χάρηκα που ήταν μια νίκη της μουσικής επί του (συνήθους) τσίρκου.
    Αλλά ταυτόχρονα -και αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό- και μια νίκη ενός τραγουδιού σε εθνική γλώσσα επί του αγγλόφωνου μιμητισμού.

    Η Ντέμυ είναι καλή τραγουδίστρια και συμπαθέστατη φιγούρα, αλλά η μουσική και η χορογραφία ήταν τελείως κοινότυπες, ανέμπνευστες και πιο ξεπερασμένες κι από τις βάτες στα σακάκια...

    Κατά τ' άλλα εμένα μ' άρεσε πιο πολύ το τραγουδάκι της Μολδαβίας. Ήταν χαζοχαρούμενο, αλλά σου τραβούσε την προσοχή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μια Ντέμυ πολύ κατώτερη τών ικανοτήτων της, κρίμα...
    Την έθαψε το τραγούδι, πιο βαρετό πεθαίνεις... Εγώ πάλι
    φέτος πωρώθηκα με τον Πορτογάλο, κι όχι μόνο εγώ τελικά! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σας παρακαλώ πολύ να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες και οι σχολιασμοί σας να μη ξεφεύγουν απο τα όρια της ευπρέπειας. Σχόλια τα οποία περιέχουν ύβρεις και greeklish, θα αποκλείονται. Ευχαριστώ.

τελευταία άρθρα