Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

Απόκριες εν Αθήναι!

Όταν ξεμένεις στην Αθήνα τις Απόκριες φαινομενικά δεν είσαι ο τυχερός της υπόθεσης. Μπορείς όμως να φτιάξεις τις μέρες σου με μεγάλη επιτυχία. Γιατί η διάθεση υπάρχει παντού αρκεί να είσαι διατεθειμένος να την φτιάξεις.

Έτσι λοιπόν πολλές εκδηλώσεις έλαβαν μέρος στην Αθήνα. Ανάμεσά τους η χαρακτηριστική αναβίωση των Φαλληφορίων που διοργανώθηκε με μεγάλη επιτυχία το Σάββατο.


Τα Φαλληφόρια ή Φαλλαγώγια ήταν αρχαία ελληνική γιορτή προς τιμήν του θεού Διόνυσου. Το δρώμενο ξεκίνησε από το Μουσείο της Ακρόπολης, όπου έλαβε χώρα και ένα μικρό θεατρικό.


Η πομπή συνεχίστηκε στα στενά της Πλάκας, με πλήθος κόσμου να την ακολουθεί και να σκορπά παντού χαμόγελα και χαρά.


Για να καταλήξει στην πλατεία Μοναστηρακίου και να ανακατευτεί με τους υπόλοιπους μεταμφιεσμένους. 


«…Μία πομπή του ιερού φαλλικού ξόανου του Διονύσου, με τον εξάρχοντα ηθοποιό-Διόνυσο και τον συνακόλουθο διονυσιακό θίασο αποτελούμενο από Μαινάδες, Σατύρους, Σιληνούς, μεθοκόπους και τον Θεό Πάνα. Μια πομπή που συνοδευεται με βακχική μουσική από άσκαυλους (γκάιντες), αρχαίους αυλούς, αλλά και τύμπανα. Με αυτοσχέδιο σκωπτικό φαλλικό τραγούδι και τον περίφημο κωμαστικό χορό Κόρδακα. Με τη λεγόμενη ευωχία, όπου διαμοιράζεται οίνος από ένα ευμεγέθες αγγείο και συνεχίζεται το τραγούδι και ο χορός με σύγχρονα περιπαικτικά τραγούδια της λαϊκής παράδοσης, συνδέοντας με αυτό τον τρόπο το αρχέγονο χθες με το αέναο σήμερα….»


Καθαρά Δευτέρα χωρίς πέταγμα του χαρταετού δεν λογίζεται. Και για μας που έχουμε την τύχη να μένουμε στου Φιλοπάππου είναι η καλύτερη ευκαιρία για βόλτα.


Ο κόσμος είχε αρχίσει να μαζεύεται από το πρωί και ο ουρανός δεν άργησε να γεμίσει χαρταετούς.





Διασκεδάζοντας λοιπόν μαζί με τις μουσικές και την ορχήστρα του Λάκη Χαλκιά, απολαύσαμε μια υπέροχη βόλτα, όπου άνθρωποι και φύση γιορτάζουν τα φετινά Κούλουμα.


Και αφού βολτάραμε, καιρός για μάσα. Πατροπαράδοτη λαγάνα και νηστίσιμα μας περιμένουν!


Να περάσετε όμορφα.
Και του χρόνου με υγεία!


Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

Ημερολόγιο Σκέψεων (Φεβρουάριος 13 - 19)


Αγαπημένοι μου αναγνώστες και φίλοι καλημέρα σας. Η άνοιξη κάνει τα πρώτα της βήματα και ΄μεις συνεχίζουμε το Ημερολόγιο Σκέψεων πάνω σε μια λίστα της Κατερίνας


13. Μια αποτυχία που με δίδαξε.
Συνήθως όταν κάνω κάτι λάθος τότε είναι που το μαθαίνω στα σίγουρα. Οι αποτυχίες με κάνουν να προσέχω πιο πολύ. Αυτό που έχω να πω είναι πως δεν χρειάζεται να ξανοιγόμαστε πολύ σε ανθρώπους, μόνο και μόνο για να ήμαστε αρεστοί. Λίγοι φίλοι και καλοί, οι άλλοι μπορούν να είναι απλά γνωστοί.

14. Μια συνάντηση.
Τον τελευταίο καιρό είμαι γεμάτη. Φίλοι, συγγενείς, βόλτες στα κέντρο, στο Μοναστηράκι, στο Θησείο. τραπέζια, φαγητά. Πολύ ωραία πράγματα.

15. Καινούρια ιδέα.
Είναι κάποιες σελίδες στο ίντερνετ που μου αρέσει πολύ να παρακολουθώ. Συνεχώς βγάζουν καινούργιες ιδέες που με ξετρελαίνουν. Είναι το brightside και το tiphero. Πανεύκολες συνταγές, πανέξυπνες ιδέες διακόσμησης, νοικοκυριού και οργάνωσης σπιτιού και πολλά πολλά όμορφα πράγματα.

16. Κάτι σταθερό που δεν αλλάζω.
Η αλήθεια είναι ότι σε λίγα πράγματα είμαι σταθερή. Μου αρέσει να πειραματίζομαι. Κάποια που δεν αλλάζω με τίποτα είναι τον browser Chrome και τον καφέ Λουμίδη, 

17. Σε ένα μήνα από τώρα θα ήθελα.
Αρχικά να είμαι καλά, να είμαι όπως είμαι σήμερα, αλλά λίγο πιο χαλαρή και ήρεμη. Βέβαια η άνοιξη θα κάνει την δουλειά της. Πάντα ο καλός καιρός και η αλλαγή της ώρας με χαλαρώνουν.

18. Σε ένα χρόνο από τώρα θα ήθελα.
Να έχω υγεία, να έχω τους ανθρώπους μου κοντά μου και ίσως μια άλλη δουλειά. 

19. Στιγμές που μετράνε.
Οι στιγμές με φίλους και αγαπημένους. Μετά από μια αγχωτική μέρα στη δουλειά, δεν υπάρχει τίποτα πιο ωραίο από μια βόλτα με φίλους. Στην Ανδριανού για ουζάκι ή στα Αναφιώτικα για εξερεύνηση.


Να περνάτε όμορφα!



Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2017

Διάφανος - Photo A Day February (Days 8 - 16)

Μοιάζεις διάφανος, όταν οι εικόνες επιβάλουν τα θέλω τους.

Όταν η φύση καλύπτει τα ανθρώπινα.
February 8 - Faceless portrait...


Όταν οι λέξεις εκφράζουν αυτό που έχεις στο μυαλό σου.
February 11 - Words...


Όταν μπλέκεσαι όμορφα και δεν θες να ξεμπλεχτείς.
February 12 - Pattern...


Όταν χάνεσαι σε λαβύρινθους. 
 February 13 - Flat lay... Labyrinth...


Όταν η αγάπη βρίσκεται ακόμα και στα χαλάσματα.
February 14 - Hearts...


Όταν ο ήλιος λάμπει στο λιμάνι.
February 15 - Bright...


Όταν η απλότητα σε θαμπώνει.
 February 16 - From where I stand...


Και όταν οι μουσικές σε διαπερνούν.


Να περνάτε όμορφα!


Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

Ημερολόγιο Σκέψεων (Φεβρουάριος 1 - 12)


Αγαπημένοι μου αναγνώστες και φίλοι καλημέρα σας. Η άνοιξη δεν λέει να έρθει, αλλά δεν είναι και στο χέρι της. Συνεχίζουμε το Ημερολόγιο Σκέψεων πάνω σε μια λίστα της Κατερίνας


1. Επιλέγω να θυμάμαι από τον Ιανουάριο 2017.
Θα θυμάμαι ότι ήταν ένας μήνα που έκανα όμορφες βόλτες, καφεδάκια με φίλους, την καινούρια μου φωτογραφική και ότι ήμαστε όλοι καλά, πάντα να ανταμώνουμε και να ξεφαντώνουμε!

2. Δεν θέλω να θυμάμαι από τον Ιανουάριο 2017.
Ο μήνας ξεκίνησε με μια περιποιημένη γρίπη. Δυστυχώς τελευταία αρρωσταίνω εύκολα. 

3. Ένα συμβάν που με άλλαξε.
Δυστυχώς αυτά που αλλάζουν την ζωή μας είναι τα δυσάρεστα. Έτσι και μένα η ζωή μου άλλαξε τρία χρόνια πριν και τώρα βρίσκομαι Αθήνα. Αναδρομικά αν το δω όλα έγιναν για καλό. Το θέμα είναι ότι όταν γίνεται δεν το καταλαβαίνεις και περνάς δύσκολα.

4. Ένα περιστατικό που με συγκίνησε.
Δυο περιστατικά ανθρώπων που βρήκαν κάτι χαμένο στο δρόμο και έκαναν τα πάντα για να το παραδώσουν στον κάτοχό τους.

5. Μερικά λόγια για τον εαυτό μου που θα με διαβάσει ένα χρόνο μετά.
''Θέλω να είσαι δημιουργικότερη και υγιής.'' 

6. Κάτι που θα ήθελα να ζήσω.
Ένα μεγάλο ταξίδι. Σε μέρη όχι και τόσο συνηθισμένα. Θιβέτ, Ινδονησία, Περού, Μαδαγασκάρη. Χωρίς να σκέφτομαι τα χρήματα ή ότι πρέπει να επιστρέψω.

7. Πως πέρασε η μέρα.
Η Τρίτη δεν είναι μια ωραία μέρα. Έχει περάσει η επήρεια του σαββατοκύριακου και δεν υπάρχει ελπίδα για το επόμενο. Πρέπει να ζούμε όλες τις μέρες μας στο έπακρο. Απλά κάποιες φορές οι υποχρεώσεις δεν σ΄αφήνουν.

8. Απόσπασμα από βιβλίο.
Θυμάσαι, που έγραψες στο ημερολόγιό σου "Ελευθερία είναι η ελευθερία να λες ότι δύο και δύο ίσον τέσσερα"; Ο Ο'Μπράιαν σήκωσε το αριστερό του χέρι, με την πλάτη του γυρισμένη στον Γουίνστον, με τα τέσσερα δάκτυλα εκτεταμένα και τον αντίχειρα κρυμμένο.
-Πόσα δάκτυλα είναι αυτά, Γουίνστον;
-Τέσσερα.
-Κι αν το Κόμμα πει ότι δεν είναι τέσσερα, αλλά πέντε, τότε πόσα είναι;
-Τέσσερα.
Η λέξη τέλειωσε με μια κραυγή πόνου.
(1984 - Τζωρτζ Όργουελ)
Είναι λυπηρό που πρέπει κάθε μέρα να αγωνιζόμαστε για τα αυτονόητα. Αλλά θα το κάνω με όλη μου την δύναμη. Δεν θα με τρελάνουν αυτοί. Αν είναι να τρελαθώ, θα τρελαθώ από μόνη μου.

9. Μια αληθινή ιστορία.
Με λένε Μαύρο. Είμαι γέρος. 25 πατημένα. Έζησα πολύ όμορφες στιγμές. Βόλτες, εκδρομές, γάμους. Βοήθησα τους ανθρώπους στις δουλειές τους, κουβάλησα αμέτρητα κιλά φορτίο. Τους συντρόφευσα στις δύσκολες στιγμές. Τους ηρεμούσα καλπάζοντας στα λιβάδια. Χαλάρωναν μαζί μου και με αγαπούσαν. Μα και γω όμως ήμουν βολικός και υπάκουος. Και ας ήμουν επιβήτορας.
Τώρα πως βρέθηκα να ζω αυτήν την φρίκη δεν θυμάμαι. Τα έχω λίγο θολά στο μυαλό μου. Το σίγουρο είναι ότι έχω αλλάξει αφεντικό. Η αναλγησία του δεν έχει όρια.
Πεινάω και διψάω φρικτά. Κάποιες φορές βλέπω και πράγματα που δεν υπάρχουν. Προχθές είδα μια ολόλευκη φοράδα να τρέχει καταπάνω μου. Τρελάθηκα. Τελικά ήταν απλά ένα φορτηγό που περνούσε το δρόμο.
Τα πόδια μου έχουν στραβώσει και πονάω. Νομίζω ότι έχω πεθάνει και η μυρωδιά της σήψης μου έχω απλωθεί παντού. Κρυώνω πολύ τα βράδια και φοβάμαι. Μα αυτό που με πεθαίνει είναι η μοναξιά. Μόνος εδώ, δεμένος να βλέπω τα αυτοκίνητα να περνούν και να μη σταματά κανένα. Κανένας δεν αναρωτιέται γιατί είμαι ξαπλωμένος. Είναι μέρες που παρακαλάω να εμφανιστεί ένας δράκος και να κάνει μια χαψιά. Να μην υπάρχω.


Μα κάτι ακούω; Τι θόρυβος είναι αυτός; Μια πόρτα ανοίγει δίπλα μου και μια ράμπα κατεβαίνει. Δεν καταλαβαίνω και πολλά. Ο πόνος μου έχει αφαιρέσει κάθε ένστικτο, ακόμα και αυτό της επιβίωσης. Το μόνο που νιώθω είναι μια ζεστασιά γνώριμη. Μια γλυκιά φωνή από τα παλιά και ένα χάδι στην χαίτη μου. Συγκεντρώνω ότι δύναμη μου έχει απομείνει, σηκώνομαι και ανεβαίνω στο φορτηγό.
Σε λίγο φτάνουμε σε ένα καταπράσινο δάσος. Μυρίζει πεύκο και κοπριά. Μα η πιο όμορφη μυρωδιά είναι αυτή των άλλων αλόγων. Μα τι ευτυχία είναι αυτή! Φρέσκο νερό και σανό πεντανόστιμο. Έχω και σπίτι. Και αυτή η φοράδα που με κοιτά επίμονα από τον απέναντι στάβλο... μα τι πανδαισία συναισθημάτων!
Η νύχτα μου πέρασε ήρεμα και το πρωί ήρθε γλυκά και εύκολα. Το φως της μέρας με βρήκε ξαπλωμένο ανάμεσα στο μυρωδάτο ροκανίδι. Χορτάτο, ζεστό και ευτυχισμένο. Ένας άγγελος κατέβηκε από τον καταγάλανο ουρανό και μου έκανε νόημα. Και έτσι, με αυτήν την υπέροχη αίσθηση, ξεψύχησα.
Ήταν μια αληθινή ιστορία που είχα γράψει κάποια στιγμή και είχα συμμετέχει στο ''Παίζοντας με τις λέξεις'' που τότε το διοργάνωνε η Φλώρα,.

10. Κάτι που είδα στον ύπνο μου και ευχήθηκα να είναι αληθινό.
Συνήθως αυτά που βλέπω στο ύπνο μου δεν θέλω να βγουν αληθινά, γιατί αν βγουν, κάποιοι άνθρωποι θα δυσαρεστηθούν. 

11.Με τι τρόπο ξεπέρασα τις στεναχώριες.
Εννοείται με το blogging. Είτε αυτό έχει να κάνει με την συγγραφή, είτε με την φωτογραφία. Είναι το μεγαλύτερο αγχολυτικό.

12. Κάτι καινούριο.
Μια καινούργια ταινία. Το Έτερος Εγώ. Όσοι δεν την είδατε να πάτε να την δείτε. Ευφυέστατη, με έξυπνο σενάριο και πολύ καλές ερμηνείες. Σοκαριστική από το πρώτο λεπτό. Μια ταινία με λόγο ύπαρξης, στον σχεδόν ανύπαρκτο πια ελληνικό κινηματογράφο.


Αυτά για τις πρώτες δώδεκα μέρες του Φλεβάρη.

Να περνάτε όμορφα!


Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2017

Το πάρτι του Λουκιανού - Photo A Day February (Days 1 - 7)

Θέλω ένα βράδυ να κάνω ένα πάρτι.
Να έρθουν όλες οι στιγμές και όλες οι αναμνήσεις.

Να έρθουν οι βόλτες στην Πλάκα και στα Αναφιώτικα.
February 1 - A Street...


Τα ηλιόλουστα καλοκαίρια στο νησί.
February 2 - Light...


Οι μεσημεριανές μας σιέστες.
February 3 - Happy...


Εκείνα τα κουρασμένα ξημερώματα με την λαχτάρα των διακοπών.
February 5 - Μorning sky...


Αυτές οι γωνιές που ομορφαίνουν όλον τον κόσμο.
February 6 - Corner...


Και να μάθουμε πως αυτό που μένει τελικά είναι τα χαμόγελα και οι μουσικές.
February 7 - Fashion...



Αυτή ανάρτηση είναι αφιερωμένη σε έναν μεγάλο καλλιτέχνη, έναν άνθρωπο που έκανε την καθημερινότητα τέχνη.
Αυτό να κάνουμε και ΄μεις.
Η ομορφιά είναι παντού.
Μην την προσπερνάμε.

Να περνάτε όμορφα.



Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2017

Διαδρομή στους Μύλους μιας άλλης εποχής.

Τον τελευταίο καιρό περιπλανιέμαι και αρθρογραφώ στο voriaevia.gr. Είναι μια σελίδα που προάγει τον τουρισμό και τις ομορφιές της Βόρειας Εύβοιας, που ομολογουμένως είναι πολλές. Μπορείτε να επισκεφτείτε την σελίδα για να δείτε και τις προηγούμενες αναρτήσεις μου. Αυτή τη φορά η διαδρομή είναι σε ένα σημείο του χωριού μου που μου αρέσει να επισκέπτομαι.

****

Ξεκινώντας από την άκρη του χωριού Ασμηνίου της Βόρειας Εύβοιας, ακολουθώντας αντίθετα την ροή του ποταμού που το διασχίζει, μια όμορφη τοποθεσία, βγαλμένη από άλλη ίσως εποχή, μας περιμένει να την εξερευνήσουμε.



Πριν χρόνια λοιπόν, σε μια εποχή που οι άνθρωποι κοπίαζαν ακόμα και για τα αυτονόητα, για αυτά που σήμερα θεωρούμε δεδομένα, το μέρος αυτό έσφυζε από ζωή και δράση. 



Μέσα σε ένα κατάφυτο τοπίο, γαϊδουράκια και κάρα μετέφεραν την σοδειά, τον κόπο μιας χρονιάς για να μετατραπεί σε πολύτιμη περιουσία. Οι άνθρωποι τότε βέβαια ουδόλως αναλογίζονταν την ομορφιά του τοπίου, διότι η βιοπάλη και η μη εναλλαγή τοπίων, ίσως να μην τους άφηνε πολλά περιθώρια ρεμβασμού. 


Χρόνια μετά το κλείσιμο των Μύλων, η τοποθεσία παραμένει πανέμορφη και ενδείκνυται για μια βόλτα ακόμα και τον χειμώνα.


Πάρτε λοιπόν όπως είπαμε το ποτάμι του Ασμηνίου αντίθετα της ροής του και περπατήστε στον αγροτικό δρόμο που βρίσκεται παράλληλά του.


Το χειμώνα το πράσινο είναι πιο έντονο. Εναλλάσσεται με το κίτρινο και το κόκκινο και μια υπέροχη μυρωδιά υγρού χώματος και πεύκου αναδύεται από γύρω.


Σε περίπου 1-1,5 χιλιόμετρο θα βρούμε τους Μύλους σε ένα πολύ ειδυλλιακό μέρος, με το ποτάμι να ρέει πλάι τους.


Κάνουμε μια στάση να απολαύσουμε το τοπίο. Η φύση μπλέκει με το ανθρώπινο στοιχείο και δίνει ένα υπέροχο αποτέλεσμα.


Μπορούμε να συνεχίσουμε την βόλτα μας ακολουθώντας τον ίδιο αγροτικό δρόμο, να μπούμε πιο βαθιά στο δάσος και να γευτούμε τα κοσμήματα της φύσης που μας δίνονται τόσο απλόχερα.




Η γης καρπίζει και στολίζεται όλες τις εποχές. Ανθίζει και πολλαπλασιάζεται. Εμείς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να της φερθούμε με ταπεινοφροσύνη, σύνεση και αγάπη. Έτσι η ομορφιά θα μας δίδεται απλόχερα.



Να περνάτε όμορφα!



Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2017

Η μαγεία του ονείρου... - Photo A Day January (Days 23 - 31)

Η μαγεία του ονείρου...

Σε πράγματα απρόσμενα, ακατανόητα.
January 24 - What I Do... 
Taking pictures odd but beautiful things


Σε ζωές ανακατεμένες όμορφα και πολύχρωμα
January 25 - In The Background...


Σε στιγμές γλυκιές και παιχνιδιάρικες.
 January 26 - Yum!


Σε λόγια που κλείνουν μέσα τους ολόκληρο τον κόσμο.
 January 28 - A sign...


Σε ίσκιους καλοκαιρινούς. 
 January 29 - Shadow...


Σε παραμύθια παιδικά. 
 January 31 - Something colourful...

Σε μουσικές ονειρικές.


Να περνάτε όμορφα.



τελευταία άρθρα