Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2017

2ο Δρώμενο Φωτογραφίζειν (ενημερωτικό)

Μην ξεχνάτε πως τρέχει το Δρώμενο Φωτογραφίζειν και έτσι μπορείτε να στέλνετε τις φωτογραφίες σας. 

Το θέμα λοιπόν αυτή την φορά είναι άκρως ποιητικό. Συνεχίζουμε να δημιουργούμε και να ζούμε επί της ουσίας με θέμα:

''Εικόνα και ποίηση''


Από μόνο το θέλημα της αγάπης, μ' ακούς;
Ανεβάσαμε ολόκληρο νησί, μ' ακούς;
Με σπηλιές και με κάβους κι ανθισμένους γκρεμούς
Άκου, άκου.
Ποιος μιλεί στα νερά και ποιος κλαίει -ακούς;
Ποιος γυρεύει τον άλλο, ποιος φωνάζει -ακούς;
Είμ' εγώ που φωνάζω κι είμ' εγώ που κλαίω, μ' ακούς;
Σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, μ' ακούς;
(Το Μονόγραμμα - Οδυσσέας Ελύτης)


Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

Εγώ θα μείνω εδώ.

Εγώ θα μείνω εδώ.
Για τα καλά που περιβάλλονται απ΄τα άσχημα.
Για τα ηλιοβασιλέματα με σπαστό καφέ στο χέρι,
για τ΄Αναφιώτικα που ζουν κόντρα στον χρόνο.


Για τα λουλούδια που φυτρώνουν στην άμμο,
με αλμυρό νερό και καυτό ήλιο.
Για το γαλάζιο που ζει μέσα στο γκρι,
για τα νησιά που παλεύουν με το τίποτα,
αλλά συνεχίζουν να ασπρίζουν τις αυλές.
Για αυτόν τον άνεμο που περνά μέσα απ΄όλες τις ιστορίες,
τις πιο σημαντικές, τις πιο σπουδαίες,
που λίγοι στις ξέρουν, μα όλοι στις σέβονται.


Για την πόλη που κλέβει τα όνειρα και συνάμα δίνει ζωή στην πέτρα,
πεθαίνει τους ανθρώπους και τους ξαναγεννά ξαφνικά εκεί που δεν το περιμένουν.
Για την χώρα που το καλοκαίρι ξεκινά απ΄τον χειμώνα,
που πάντα κάτι περιμένεις και ας μην έρχεται πότε.
Για τις θάλασσες που αντιστέκονται στους ανθρώπους,
για τους ανθρώπους που αντιστέκονται σε αυτές.


Που αλλάζουν κάθε τι σαθρό, όχι για κάποιον σκοπό,
αλλά επειδή δεν μπορούν να ζήσουν αλλιώς.
Εγώ θα μείνω εδώ.
Για αυτούς που ζουν με μια ντομάτα και με ένα καλάθι γεμάτο σταφύλια.
Με ένα διήμερο στο χωριό.
Που κάνουν διακοπές σε ένα μπαλκόνι, βουτιές σε ταράτσες
και επιμένουν να χαμογελούν, να αγαπούν και να ερωτεύονται.


Υπολόγισε, ζύγιασε, αποφάσισε.
Πιο είναι πιο σημαντικό, καθοριστικό.
Να δίνουμε, να προσπαθούμε για το καλύτερο, να αλλάζουμε έστω το ελάχιστο.
Να χτίζουμε μέσα σ΄ένα φλιτζάνι καφέ, στην ορθή γραφή μιας λέξης,
στην παραδοχή της ομορφιάς, στην οικογένεια, στα παιδιά που θα φέρουμε στο κόσμο.
Σε μια απλή συνήθεια, σε ένα έθιμο, σε μια γιορτή, σε μια επέτειο.
Σε μια μουσική, μια μυρωδιά, μια γεύση μπορεί να μας ενώσει,
χωρίς ανταλλάγματα, χωρίς να ζητάμε τίποτα πίσω.


Γιατί αυτό που νιώθεις για την πατρίδα πρέπει να είναι άνευ όρων.
Όπως πρέπει να είναι όλες οι αγάπες. 
Ανιδιοτελείς.
Εγώ θα μείνω εδώ.
Για αυτούς που μπορούν, αλλά δεν θέλουν να φύγουν.



Χρόνια πολλά και καλά σε όλους τους Έλληνες.




Πέμπτη, 23 Μαρτίου 2017

Ημερολόγιο Σκέψεων (Μάρτιος 14 - 23)


Αγαπημένοι μου αναγνώστες και φίλοι καλημέρα σας. Η άνοιξη είναι εδώ και ΄μεις ανθίζουμε μαζί της. Συνεχίζουμε το Ημερολόγιο Σκέψεων πάνω σε μια λίστα δική μου. Μπορείτε να την χρησιμοποιήσετε ελεύθερα.


13. Τι ή ποιος με εμποδίζει στο να πάρω αποφάσεις.
Τις περισσότερες φορές ο εαυτός μου. Φοβάμαι να ρισκάρω κάποιες φορές και έτσι μένω στα ίδια. Τελικά όμως η ίδια η ζωή σου κάνει την αλλαγή. Όταν σου πετά πετραδάκια και τα αγνοείς, μετά θα σου πετάξει ένα τούβλο και θα το νιώσεις πολύ καλά.

14. Μια στιγμή που η ζωή μου άλλαξε.
Όταν αποφάσισα να μετακομίσω Αθήνα. Ήταν μια απόφαση ζωής που δεν μετάνιωσα ποτέ, αν και ήταν αποτέλεσμα μια δυσάρεστης εξέλιξης.

15. Προέκυψε κάτι καλό από αυτό;
Ναι, προέκυψε μια όμορφη ζωή, γνώρισα και αγάπησα την Αθήνα. 

16. Κάτι που όλο λέω να μην κάνω και όλο το κάνω.
Να μην συγχύζομαι στη δουλειά. Όλο λέω σήμερα πως δεν θα εκνευριστώ, αλλά τελικά φεύγω με νεύρα.

17. Κάτι που όλο λέω να κάνω και δεν το κάνω ποτέ.
Δίαιτα και γυμναστική. Ούτε καν ξεκινάω. Έχω μείνει στο περπάτημα. 

18. Ένα συνηθισμένο Σάββατο.
Τώρα που σταμάτησαν για λίγο καιρό οι υπερωρίες, μου αρέσει να βγαίνω στην αγορά. Καμιά βόλτα, λίγο σούπερ μάρκετ, κανένα γρήγορο καφέ και μετά σπίτι. Μαγειρεύω κάτι καλό και το βράδυ χαλαρή βολτίτσα για κρασί.

19. Μια συνηθισμένη Κυριακή.
Το πρωί της Κυριακής θέλω να το περνάω σπίτι. Blogging και καφεδάκι. Μετά θα μαγειρέψω, θα πάω καμιά βόλτα στο λόφο και καμιά ταινιούλα το απόγευμα.


20. Μια συνηθισμένη μέρα μου.
Αν είμαι πρωινή βάρδια μετά τη δουλειά συνήθως θα πάω για καφέ. Τώρα που ο καιρός έφτιαξε είναι ότι πρέπει ένα απογευματινό καφεδάκι. Αν είμαι απογευματινή συνήθως δεν κάνω τίποτα.

21. Κάτι που με ενέπνευσε σήμερα.
Μια γυναίκα που παλεύει και στέκεται όρθια, ενώ η ζωή της φέρεται πολύ άδικα.

22. Ένα νόμο που θα έφτιαχνα.
Όλους αυτούς που το παίζουν αφεντικά και τα ξέρουν όλα, όχι μόνο στη δουλειά αλλά και στην κοινωνική ζωή, όταν θα γίνω βασίλισσα θα τους βάλω να δουλεύουν στις φυτείες. Έτσι για να δουν την ''χαρά'' της δημιουργίας.

23. Μια ευκαιρία που περιμένω.
Με κάποιο τρόπο να μην είμαι αναγκασμένη να δουλεύω για βιοποριστικούς λόγους και να κάνω αυτά που αγαπώ χωρίς πίεση. Οπότε η ευκαιρία θα ήταν ή το τζόκερ ή το λόττο.😄😄


Αυτά για τις επόμενες μέρες του Μάρτη.
Εσείς μην ξεχνάτε πως τρέχει το Δρώμενο Φωτογραφίζειν και έτσι μπορείτε να στέλνετε τις φωτογραφίες σας. 

Να περνάτε καλά και να χαμογελάτε!




Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017

2ο Δρώμενο Φωτογραφίζειν

Οι φωτογραφίες μπορούν να κρατήσουν μέσα τους πόνο, αγάπη, χαρά, όλα τα ανθρώπινα συναισθήματα, αλλά πάνω από όλα την ιστορία. Ο τρόπος που μιλάει μια φωτογραφία και σου διηγείται μια ιστορία, μια κατάσταση, είναι μοναδικός.
Το πιο σημαντικό όμως από όλα, η αρχή όλου αυτού του υπέροχου ταξιδιού, είναι να προλάβεις να δεις ή να βρεις την στιγμή. Και αυτό είναι το γοητευτικό στην φωτογραφία. Η στιγμή δεν επαναλαμβάνετε αλλά με την αποτύπωσή της αποκτά αξία. Αξία που δεν θα είχε τόση αν έφευγε έτσι απλά στο παρελθόν.

Σήμερα είναι Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. Ένεκεν λοιπόν της ημέρας σκέφτηκα να τιμήσουμε την ποίηση και να την δέσουμε με εικόνα. Άλλωστε οι λέξεις έχουν την δύναμη να μας δημιουργούν εικόνες.

Το θέμα λοιπόν του 2ου Δρώμενου Φωτογραφίζειν είναι άκρως ποιητικό. Συνεχίζουμε να δημιουργούμε και να ζούμε επί της ουσίας με θέμα:

''Εικόνα και ποίηση''


Από μόνο το θέλημα της αγάπης, μ' ακούς;
Ανεβάσαμε ολόκληρο νησί, μ' ακούς;
Με σπηλιές και με κάβους κι ανθισμένους γκρεμούς
Άκου, άκου.
Ποιος μιλεί στα νερά και ποιος κλαίει -ακούς;
Ποιος γυρεύει τον άλλο, ποιος φωνάζει -ακούς;
Είμ' εγώ που φωνάζω κι είμ' εγώ που κλαίω, μ' ακούς;
Σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, μ' ακούς;
(Το Μονόγραμμα - Οδυσσέας Ελύτης)

Όροι

  • Από σήμερα μέχρι και την Πέμπτη 6/4 στις 8:00 το βράδυ, μπορείτε να στέλνετε την φωτογραφία σας με e-mail σε συνημμένο αρχείο στη διεύθυνση asmhnio@gmail.com
  • Μπορείτε να συμμετέχετε όλοι, είτε είστε bloggers είτε όχι.
  • Στέλνετε μια (1) φωτογραφία.
  • Το μέγεθος της φωτογραφίας καλό θα ήταν να είναι μεγαλύτερο από 1MP.
  • Η φωτογραφία σας θα πρέπει συνοδεύεται με ένα ποίημα δικό σας ή κάποιου άλλου ποιητή αρκεί να αναφέρετε το όνομά του (έτσι όπως παραθέτω στο παράδειγμα παραπάνω).
  • Η φωτογραφία σας δεν θα πρέπει να έχει πάνω διακριτικά, λογότυπα ή οτιδήποτε που να υποδηλώνει την ταυτότητα του φωτογράφου προς τους αναγνώστες.
  • Η φωτογραφία σας θα μπορεί να είναι επεξεργασμένη με όποιο τρόπο θέλετε. Η επεξεργασία για μένα δεν αλλοιώνει τη φωτογραφία. Και ανάλογα την επεξεργασία που θα υποστεί μπορεί να σε πάει σε άλλες σκέψεις, σε άλλα μονοπάτια. Άλλωστε η φωτογραφία είναι ένα έργο τέχνης και η τέχνη δεν παρουσιάζει την πραγματικότητα όπως ακριβώς είναι, αλλά όπως την βλέπει ο καλλιτέχνης.
  • Η φωτογραφία σας δεν μπορεί να είναι κολάζ ή συρραφή (panoramic) πολλών φωτογραφιών μαζί.
  • Η φωτογραφία σας εννοείτε ότι θα πρέπει να είναι αποκλειστικά δική σας.
  • Η φωτογραφία σας δεν θα πρέπει να είναι δημοσιευμένη σε blog, ιστοσελίδα ή οπουδήποτε αλλού.
  • Η φωτογραφία σας δεν θα πρέπει να περιέχει πορτρέτα ανθρώπων που να αγνοούν την δημοσίευσή τους.
  • Οι φωτογραφίες σας δεν θα χρησιμοποιηθούν για οτιδήποτε άλλο, πέρα από αυτόν τον διαγωνισμό
  • Την Παρασκευή 7/4 θα αναρτήσω τις φωτογραφίες που θα μου στείλετε και θα γίνει από σας ψηφοφορία για μια εβδομάδα περίπου. Στην ίδια ανάρτηση θα δείτε τους όρους και τον τρόπο ψηφοφορίας. Μετά το πέρας της ψηφοφορίας θα ανακηρύσσω τον νικητή. 
  • Παρακαλώ πολύ διαβάστε προσεκτικά τους όρους του διαγωνισμού προς αποφυγή παρεξηγήσεων.

Για οποιαδήποτε διευκρίνηση μη διστάσετε να ρωτήσετε.

Κόντρα στους νωθρούς καιρούς δημιουργούμε, όσο και όπως μπορεί ο καθένας μας.
Σας εύχομαι ολόψυχα καλές εμπνεύσεις.


Κυριακή, 19 Μαρτίου 2017

Ζούμε τις μικρές μας ιστορίες... - Photo A Day March (Days 12 - 21)

Ζούμε τις μικρές μας ιστορίες...

Όλα μαρτυρούν μια διήγηση, ένα παραμύθι
Μικρά και μεγάλα πράγματα. 
Ιστορίες σημαντικές και ασήμαντες.
Μα πάντα καθοριστικές.

Όπως η ομορφιά ενός μπουκέτου με αγριολούλουδα.
March 12 - Glass... of wild flowers!


Σαν το ατελείωτο των ελληνικών βουνών.
 March 13 - Horizon...


Όπως τρέχει, θαρρείς ανώφελα, το νερό.
 March 14 - Ιn motion...


Σαν την φύση που νικά την πέτρα.
 March 15 - Over...


Σαν αυτά τα απλά που γίνονται τεράστια.
March 17 - Off center...


Τα πράγματα που μπλέκουν με το γαλάζιο τ΄ουρανού.
 March 19 - Οrange...


και ανακατεύονται με το ανθρώπινο τόσο όμορφα.
March 20 - Α wall...



Ζήστε τις δικές σας ιστορίες και μην ξεχνάτε να χαμογελάτε!


Παρασκευή, 17 Μαρτίου 2017

Ημερολόγιο Αισιοδοξίας 2013 - 2017

''Το Ημερολόγιο Αισιοδοξίας γεννήθηκε το 2013 και ξεκίνησε το ταξίδι του σε όλη την Ελλάδα, από χέρι σε χέρι. Έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους πάνω από 25 bloggers μέχρι το 2014. Το 2016 άρχισε να επιστρέφει δειλά δειλά και το 2017 είναι έτοιμο για να γεμίσουν και πάλι οι σελίδες του! Έχει έναν και μόνο σκοπό μέσα από επιμέρους στόχους: Να μεταφέρει αισιοδοξία. Να δώσει έμπνευση, δύναμη, παρακίνηση, ανάγκη για συνεχή δημιουργικότητα... Γιατί ό,τι έχεις δεν υφίσταται αν δεν το μοιραστείς...!''


Πληροφορίες και συμμετοχές στο infojustk@gmail.com



Αισιοδοξία. Μια λέξη κολάζ. Ναι! Ένα κολάζ είναι η αισιοδοξία. Σαν αυτό που κάνουμε με αυτό εδώ το λεύκωμα. Ενώνουμε την θετική μας ενέργεια, άνθρωποι που δεν γνωριζόμαστε μεταξύ μας, άνθρωποι διαφορετικοί, ένα κολάζ προσωπικοτήτων πολυποίκιλο, που όμως μοιράζονται το ίδιο πάθος. Την δημιουργία. Όποια μορφή και να έχει αυτή.


Πέρα από αυτά η αισιοδοξία είναι και απόφαση. Απόφαση που πρέπει να παρθεί από εμάς. Είναι τόλμη, είναι το φως που μπαίνει όταν ανοίγουμε την πόρτα του μυαλού μας. Αυτό το φως θα μας κάνει να ονειρευόμαστε, να ζητάμε, να αλλάζομε ότι μας πάει πίσω, ότι μας στεναχωρεί. Θα μας δείξει τον δρόμο για τις πιο όμορφες θάλασσες, για τις πιο περιπετειώδεις περιπλανήσεις, για τις πιο δυνατές σχέσεις.για τους πιο πολύτιμους θησαυρούς. 

Το ξέρω πως κάποιες φορές χάνουμε την πίστη μας. Το νιώθω και γω. Τι κάνω τότε; Σκέφτομαι πως η αισιοδοξία είναι μονόδρομος. Το βλέπω κάπως νομοτελειακά. Δεν είναι εύκολο... το ξέρω. Μα πρέπει να προσπαθούμε κάθε μέρα. 

Και δράσεις σαν αυτό εδώ το λεύκωμα μας δείχνουν πως τελικά υπάρχει ελπίδα.


Καλοτάξιδο!

Δείτε και τα βίντεο!

Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2017

GR80s. Η Ελλάδα του Ογδόντα στην Τεχνόπολη.

Μέχρι την Κυριακή 19/3 μπορείτε να επισκεφτείτε την Τεχνόπολη στο Γκάζι και να ταξιδέψετε πίσω στον χρόνο. 
Ένα καταπληκτικό δρώμενο, ένα ταξίδι στην δεκαετία του ΄80, που μας δημιουργεί νοσταλγικά συναισθήματα, μας θυμίζει πράγματα, γεγονότα και τάσεις, μα πάνω απ΄ όλα έχει ως σκοπό να προβληματίσει. Να μας δείξει την καθοριστική σημασία της σε όλους τους τομείς και να μας κάνει να αναλογιστούμε τα αποτελέσματα και την επίδραση αυτής της δεκαετίας στις μετέπειτα.

Η έκθεση χωρίζεται σε διάφορες θεματικές ενότητες, πολιτική, κατοικία, μόδα, μουσική, τεχνολογία, ΜΜΕ, τύπος, ανθρώπινα δικαιώματα, εργασία κτλ.

Τα γεγονότα είναι τοποθετημένα σε μια χρονολογική γραμμή, που μέσα από αυτήν μαθαίνουμε την ιστορία της Ελλάδας σε όλους τους τομείς.

Πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα.



 

Τα ψηφοδέλτια όλων των εκλογών.


Αναπαράσταση με play mobil του περίφημου νεύματος του Παπανδρέου προς την Λιάνη.


Ένα κομμωτήριο των ΄80s


Η συναυλία Rock in Athens στο Καλλιμάρμαρο επίσης με play mobil.


Μουσικές διαδρομές...






Και η μεγαλύτερη έκπληξη. Ένα κανονικό σπίτι της δεκαετίας. Μέχρι και μπαλκόνια είχε!


Η έκθεση αυτή είναι μια τρομερή προσπάθεια που το αποτέλεσμά της θα ικανοποιήσει και τον πιο απαιτητικό. Θα μπορούσα να τραβήξω εκατοντάδες φωτογραφίες, διότι η έκταση της είναι πολύ μεγάλη, όπως και το ενδιαφέρον της. Ελπίζω να σας κάλυψα με αυτές. Το εισιτήριο είναι χαμηλό, οπότε προλαβαίνετε λοιπόν λίγες μέρες ακόμα να την επισκεφτείτε.  


Επιστημονικοί επιμελητές: 
Βασίλης Βαμβακάς, επίκουρος καθηγητής Κοινωνιολογίας της Επικοινωνίας στο Τμήμα Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ, ΑΠΘ
Παναγής Παναγιωτόπουλος, επίκουρος καθηγητής Κοινωνιολογίας στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης, ΕΚΠΑ
Ειδικοί επιμελητές των επιμέρους περιπτέρων: Λεωνίδας Αντωνόπουλος, Βασίλης Βλασταράς, Μελένια Γιαννούση, Φοίβος Δεληβοριάς, Ορσαλία Ελένη Κασσαβέτη, Κώστας Κατσάπης, Λουκάς Κατσίκας, Κωστής Κορνέτης, Αλέξανδρος Ανδρέας Κύρτσης, Διονύσης Νοταράκης, Γρηγόρης Πασχαλίδης, Κυριάκος Πιερρακάκης, Λαμπρινή Ρόρη, Κώστας Ρουμανιάς, Νικόλας Σεβαστάκης, Κωστής Σταφυλάκης, Κατερίνα Σχινά, Δημήτρης Σωτηρόπουλος, Μαρία Τοπάλη, Κώστας Τσιαμπάος, Έφη Φαλίδα, Βαγγέλης Χατζηβασιλείου.

Γενικές πληροφορίες:
Διάρκεια έκθεσης: 25 Ιανουαρίου – 19 Μαρτίου 2017

Ωράριο λειτουργίας: 
Τρίτη έως Παρασκευή 12.00 – 20.00,
Σάββατο και Κυριακή 10.00 – 22.00

Εισιτήρια:
Γενική είσοδος: 5 ευρώ
Μειωμένο (φοιτητικό / ανέργων):  2,5 ευρώ (απαραίτητη επίδειξη πάσου, κάρτας ανεργίας)
Ελεύθερη είσοδος για: Παιδιά και εφήβους έως 18 ετών & ΑμΕΑ
Πάσο πολλαπλών επισκέψεων: 15 ευρώ (προσωπικό πάσο - απαιραίτητη επίδειξη ταυτότητας στην είσοδο)
Ξεναγήσεις σχολείων: Κατόπιν τηλεφωνικής κράτησης στο Βιομηχανικό Μουσείο Φωταερίου, τηλ. 213 0109325
Ομαδικές ξεναγήσεις ενηλίκων: 6 ευρώ/άτομο (Από τις 7 Φεβρουαρίου έως τις 10 Μαρτίου, κάθε Τρίτη & Τετάρτη στις 12:30, κάθε Πέμπτη & Παρασκευή στις 18:00)
Θεατρική ξενάγηση GR80s: 8 ευρώ/άτομο (Από τις 16 Φεβρουαρίου έως τις 12 Μαρτίου, κάθε Πέμπτη, Παρασκευή & Κυριακή στις 19:00)
Παράλληλες εκδηλώσεις: δωρεάν είσοδος με την επίδειξη εισιτηρίου της έκθεσης ή πάσου πολλαπλών επισκέψεων – περιορισμένες θέσεις, θα τηρείται σειρά προτεραιότητας.


Δευτέρα, 13 Μαρτίου 2017

Ημερολόγιο Σκέψεων (Μάρτιος 1 - 13)


Αγαπημένοι μου αναγνώστες και φίλοι καλημέρα σας. Η άνοιξη ημερολογιακά έχει έρθει, αν και ο καιρός μας τα χαλάει λίγο. Συνεχίζουμε το Ημερολόγιο Σκέψεων πάνω σε μια λίστα δική μου. Μπορείτε να την χρησιμοποιήσετε ελεύθερα.


1. Μαζί με την άνοιξη.
Μαζί της έρχεται η καλή διάθεση, ο ήλιος, οι βόλτες, η αναμονή για το καλοκαίρι. Αγαπημένη εποχή!

2. Αφήνοντας πίσω τον χειμώνα.
Αφήνω πίσω ένα χειμώνα κρύο, με λίγες εξόδους, άγχος στη δουλειά, κούραση και υπερωρίες.

3. Ένα λουλούδι.
Βρήκα ένα λουλούδι στον λόφο του Φιλοπάππου που δεν το είχα ξαναδεί. Δεν ξέρω πως το λένε, αλλά μου άρεσε πολύ!


4. Μια βόλτα.
Μια μεγάλη βόλτα. Έκανα ανάρτηση την προηγούμενη εβδομάδα. Λιβαδειά, Αράχωβα, Δελφούς, Γαλαξίδι, Ναύπακτος. Περάσαμε υπέροχα!

5. Ένα βιβλίο.
Το Κανελλάκη μας μου έστειλε ένα βιβλίο για τα γενέθλιά μου. Να την ευχαριστήσω από δω για το όμορφο δώρο και την πολύ ωραία κάρτα.


6. Μια ταινία.
Έκατσα να δω το Moonlight. Δεν μπορώ να πω πως μου άρεσε. Βαρέθηκα την ζωή μου. Μια ταινία που θα μπορούσε να βγάλει πολύ συναίσθημα και να έχει τρελές εκρήξεις, η απόδοσή της θεωρώ πως ήταν πολύ επίπεδη, σαν να προσπάθησε να αντιγράψει κακώς, τον ευρωπαϊκό κινηματογράφο, με όμως ανύπαρκτο σενάριο. Γενικά έχω διαβάσει πολύ καλές κριτικές, που όμως οι περισσότερες βασίζονται στο αντιρατσιστικό μήνυμα που θέλει να περάσει. Πέρα από αυτό όμως, που σε μένα δεν πέρασε ούτε αυτό, ένα έργο θα πρέπει να πληροί τις προϋποθέσεις για να μου αρέσει και σε άλλα επίπεδα. Μια ταινία δεν είναι μόνο ένα μήνυμα, είναι τέχνη. Εγκλωβίστηκε θαρρώ σε αυτό και παραμέλησε τα υπόλοιπα. Να σημειώσω κάτι κάτι θετικό. Εξαιρετική φωτογραφία.

7. Αγαπημένος ήχος.
Ο ήχος της βροχής όταν ξυπνάω το πρωί και δεν έχω να πάω στη δουλειά. 

8. Κάτι που αλλάζει την διάθεση.
Ο ήλιος, η Κυριακή, ένας καφές με φίλους, μια ωραία ταινία στην τηλεόραση, ένα νόστιμο φαγητό και ένα υπέροχο δέμα από την άλλη άκρη της Ελλάδας από την αγαπημένη μου Bre Melaxrinaki. Δυο βιβλία, ένα μπλοκάκι με μια φωτογραφική μηχανή (!) στο εξώφυλλο, μια υπέροχη κουπίτσα για να πίνω τον καφέ μου, σοκολάτες, καλλυντικά και μια γλυκιά καρτούλα! Την ευχαριστώ για τα υπέροχα δώρα της.


9. Πως βελτιώνω τον εαυτό μου.
Προσπαθώ να αποβάλω τις αρνητικές σκέψεις και τους αρνητικούς ανθρώπους. Το blogging είναι μια από τις συνήθειες που με βοήθησε να το κάνω αυτό. Θεωρώ πως με βελτίωσε σαν άνθρωπο.

10. Ποιος/οι είναι αυτός/οι που περνάω ποιοτικό χρόνο μαζί του/τους.
Ο σύντροφός μου και οι φίλοι μας.

11. Από τι ή ποιον επηρεάζομαι περισσότερο.
Επίσης από τον σύντροφό μου. 

12. Μια βλακεία που έκανα.
Που εμπιστεύτηκα κάποιους ανθρώπους που δεν το άξιζαν και που πρόδωσα την εμπιστοσύνη κάποιων άλλων σε μια άσχημη στιγμή της ζωής μου.

13. Τι ή ποιος με εμποδίζει στο να πάρω αποφάσεις.
Η αλήθεια είναι πως βολεύομαι εύκολα και φοβάμαι το αποτέλεσμα των πράξεων μου. Οπότε πολλές φορές αναβάλλω πράγματα.



Αυτά για τις πρώτες 12 μέρες του Μάρτη.
Να περνάτε όμορφα και να χαμογελάτε.


Σάββατο, 11 Μαρτίου 2017

Ποιος φοβάται την αγάπη; - Photo A Day March (Days 1 - 11)

Ποιος φοβάται την αγάπη;

Ποιος φοβάται αυτό που δεν μπορεί να ορίσει;

Αυτό που ζει στο μπλε του Αιγαίου.
March 1 - Something blue...


Στα πέταλα μιας μαργαρίτας.
 March 3 - Upside Down...


Στις νεραντζιές των δρόμων.
March 4 - Contrast...


Στην χαρά της Καθαράς Δευτέρας.
March 6 - In the air...


Φυτρώνει πάνω στην πέτρα.
 March 7 - On... the stone...


Διπλά στην θάλασσα χωρίς να το τρώει η αλμύρα
 March 9 - Miniature...


και δένει αυτά που δεν ταιριάζουν.
 March 11 - Τwo Τone...



Να περνάτε όμορφα και να χαμογελάτε.



Πέμπτη, 9 Μαρτίου 2017

Σβάλα. Δίνοντας ζωή...

Όπως θα ξέρετε μερικοί από εσάς, τελευταία γράφω περιηγητικά άρθρα στο voriaevia.gr. Το παρακάτω κείμενο είναι ένα από αυτά. Ένα υπέροχο μέρος δίπλα στο χωριό του πατέρα μου.

****

Το νερό. Το πιο πολύτιμο φυσικό στοιχείο. Χωρίς αυτό δεν υπάρχει ζωή. Σκέφτομαι κάποιες φορές πόσο εύκολη πια είναι για μας η πρόσβαση σε αυτό. Απλά ανοίγουμε την βρύση και πίνουμε ή ποτίζουμε τον μπαχτσέ μας. Πόσο δύσκολο ήταν όμως κάποτε αυτό; Και μάλιστα σε απομακρυσμένες περιοχές ή απομακρυσμένα χωράφια. Η φύση όμως θαρρείς πως βοηθά την ζωή να αναγεννιέται. Με τους δικούς της νόμους, σκληρούς κάποιες φορές, μα απόλυτα δίκαιους. 


Είναι ένα μέρος λοιπόν κοντά στο χωριό Τσαπουρνιά, που το νερό συγκεντρώνεται και δημιουργεί μια λίμνη (σβάλα κατά τους ντόπιους). Η λίμνη αυτή δίνει, ακόμα και σήμερα, ζωή στα γύρω χωράφια, ποτίζει τα ζώα και δημιουργεί ένα υπέροχο τοπίο.


Ο εντοπισμός του σημείου δεν είναι εύκολος. Είναι ένα μέρος γνωστό για τους ντόπιους της γύρω περιοχής, αλλά άγνωστο για τους υπόλοιπους. Οπότε καλό θα ήταν να πάτε με κάποιον που ξέρει το μέρος. Αν θέσουμε ως αφετηρία μας το Πευκί, οδηγούμε προς Αρτεμίσιο, περνάμε τις Γούβες και λίγο πριν το Αγριοβότανο θα δούμε στα δεξιά μας ταμπέλα προς Τσαπουρνιά. Η διαδρομή εύκολη, κατάφυτη, πανέμορφη και παρθένα. Μόλις φτάσουμε στην αρχή του χωριού θα πρέπει να βρούμε τον αγροτικό δρόμο που θα μας οδηγήσει στην σβάλα. Εκεί θα μας βοηθήσει κάποιος ντόπιος. Ο αγροτικός δρόμος είναι αρκετά καλός και δεν θα μας δυσκολέψει, ακόμα και με απλό ΙΧ.


Μετά από περίπου 10 λεπτά πευκόφυτης διαδρομής μέσα στο δάσος, θα την δούμε πνιγμένη μέσα στα πλατάνια και στα καλάμια. Το τοπίο μαγικό και καταπράσινο. Η ησυχία του νερού, το θρόισμα των φύλλων, η μυρωδιά της ρίγανης και της ρετσίνας ηρεμούν το μυαλό και χαλαρώνουν το σώμα. 


Όπου υπάρχει στοιχείο της φύσης, ο άνθρωπος εκτός από ευγνωμοσύνη θα νοιώθει και ένα δέος. Και αυτό κυρίως ισχύει για τους ανθρώπους παλαιότερων εποχών που αρέσκονταν ή έβρισκαν απαντήσεις σε θρύλους και μύθους, που απορρέουν απ΄ το ανεξήγητο που προκαλεί η φύση. Οπότε ο θρύλος λέει πως δεν πρέπει να κολυμπήσεις στα νερά της, διότι η σβαλά έχει ''μάτι''. Αυτό σημαίνει πως υπάρχει ένα σημείο, μια τρύπα, από την οποία τραβάει όποιον βρεθεί στα νερά της. Ο άτυχος θα χαθεί για πάντα. Έτσι λοιπόν οι βοσκοί, όταν τα πήγαιναν για πότισμα τα ζώα τους, τα πρόσεχαν να μην πέσουν στα νερά της.


Η ελληνική φύση βοηθά αιώνες τώρα τους ανθρώπους, δίνει ζωή ή ακόμα και την παίρνει χωρίς λόγο, δένεται με παραδόσεις και συνήθειες, μα κυρίως είναι μόνιμη νομοτελειακά σε ένα κόσμο ανθρώπινο τόσο φθαρτό και εφήμερο. Το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να την σεβαστούμε.



τελευταία άρθρα